1. Je komt om God te aanbidden

In de eerste plaats zou je niet naar de kerk moeten gaan om er iets te komen ‘halen’, maar juist om er iets te brengen, namelijk jezelf. Jij komt daar om God te zoeken, te aanbidden, te eren en te prijzen. Je komt er voor zijn eer, niet voor jouw eer. De tijd die je in de kerk doorbrengt is een bewuste prioriteit die je stelt en God geniet ervan wanneer we er vrijwillig voor kiezen om tijd met Hem door te brengen.

Maar is een kerk in Gods ogen dan alleen een kerk als er heel veel mensen rondlopen? Welnee, want anders zou dat betekenen dat de vervolgende christenen die zoveel moeite doen om samen te komen geen kerk zouden vormen… Jezus sprak de woorden: ‘Want waar twee of drie mensen in mijn naam samen zijn, ben ik in hun midden’. Dus ook een kleine huiskerk of kring of binnen je eigen gezin is een plek waar je God kunt aanbidden.

Wat maakt dat jij wel of niet naar een kerk gaat? En als je er naartoe gaat, waarom ga je dan eigenlijk?

2. Je leert er uit Gods Woord

Naast het feit dat je God aanbidt in de kerk, is de kerk ook bij uitstek een plek waar je leert wat Gods Woord betekent en hoe je zijn woorden in je eigen leven kunt toepassen. Door samen de Bijbel open te slaan en te horen wat de voorganger of dominee over een bepaald stuk te zeggen heeft, en daar wellicht samen nog over door te praten, kan Gods Woord veel concreter worden in je leven.

God wil een relatie met ons opbouwen. En Hij spreekt tot ons door zijn Woord, maar ook door (samen) liederen te zingen, door gebeden, of door de gesprekken bij de koffie. De kerk is niet alleen een plek waar God wil spreken, maar is ook een plaats waar mensen er eerder voor open staan om naar Hem te luisteren.

Ervaar jij dat God tot je wil spreken als je naar de kerk gaat? Zo nee, waar zou dat aan kunnen liggen? Zo ja, wat zou Hij je willen zeggen? Hoe kun jij een instrument zijn in Gods handen, zodat Hij door jou heen tot anderen zou kunnen spreken?

3. Het is een plek waar ontmoeting plaatsvindt

En zo kun je Gods Woord ook meteen in de praktijk brengen: ‘heb God lief boven alles en je naaste als jezelf.’ Je kerkgenoten worden je familie. En net zoals je in een echte familie je familieleden niet kunt uitzoeken, kun je dat in een kerk ook niet. Van daaruit kunnen er wrijvingen en botsingen ontstaan, maar juist vanuit de sfeer van liefde en genade is het ook een plek om juist met ‘andersoortige’ mensen om te (leren) gaan.

In een kerk van God zou iedereen welkom moeten zijn om deel te kunnen nemen aan de gemeenschap. Want juist dit gegeven leert ons ook om vooral naar de méns te kijken en niet naar het uiterlijk. Het gaat er niet om wat iemand in zijn leven verkeerd gedaan heeft of wat hij juist aan geweldige successen heeft mogen vieren, wanneer we voor Gods troon naderen, dan hebben we allemaal diezelfde liefde en genade nodig die Hij zo overvloedig schenkt. Samen optrekken, leert ons om niet te (ver)oordelen, maar om op een onvoorwaardelijke manier lief te hebben, zoals Jezus het ons voorgeleefd heeft.

Een uitdaging? Jazeker, maar met Gods hulp en liefde is niets onmogelijk!

Hoe ervaar jij de omgang met andere christenen? Wat zou je hierin graag willen behouden of juist anders willen? Hoe gastvrij ben jij naar ‘vreemdelingen’ toe die in jouw kerk komen?

Tekst: Carianne Ros