Deze droge oase werd een toonbeeld van hoop
Column van Margje Fikse
Leestijd: 2 minDoor Margje Fikse
Op het moment van schrijven ben ik in Jordanië voor een nieuwe serie Oases in de Oriënt, de reisserie waarin Kefah Allush op zoek gaat naar plaatsen die letterlijk of figuurlijk een oase zijn. Waar de meeste mensen naar Petra en Wadi Rum trekken, verblijven wij in Azraq.
En dat heeft een reden. Jarenlang was dit plaatsje een oase die de mensen hier in de wijde omgeving, zelfs tot in de hoofdstad Amman – op anderhalf uur rijden afstand – van water voorzag. Zoals met veel oases, liep het door het op een lompe manier wegpompen van water ook met Azraq niet goed af. Azraq kwam droog te staan en verloor zo zijn ziel, zijn vruchtbare aarde.
