'Deze pelgrimstocht een hoopvol beeld van wat je samen kunt bereiken (inclusief knulligheid, pijn, euforie en gedoetjes)'
Leestijd: 4 minDoor Lydia van Maurik
Je moet er maar aan gaan staan: 10 dagen lang een pelgrimstocht lopen om aandacht te vragen voor de klimaatproblematiek. Lydia doet het op dit moment. En het geeft haar meer hoop dan ze had verwacht.
Om 6:00 uur word ik wakker van een zacht getokkel. Johan is alle wekkers te vlug af geweest en zingt ons zachtjes de dag in. In de grote hal van camping Het Beloofde Land komt de een na de ander tot leven. De Duitse Wolfgang komt langs met een handdoek onder zijn arm. ‘Zu früh!’, moppert hij, en beent naar het toiletgebouw.
Voordat ik begon aan deze pelgrimage wist ik niet helemaal wat ik moest verwachten. Zou een ochtendhumeur een optie zijn? Hoe brengt een pelgrim zijn avond door? Zwijgend in gebed of op de dansvloer? Zingen we hymnes tijdens het lopen of ook weleens ‘een potje met vet’? En hoe gaat iedereen om met zo’n lange intensieve periode ver van huis?
