Tenzij diegene zelf net dood was en nu in levenden lijve voor me staat. We zijn nog maar net bijgekomen van de shock dat een gekruisigde en overleden persoon weer tot leven is gekomen. Geen reanimatie, geen injecties met adrenaline, geen defibrillator die 200 joule energie door het hart jaagt, geen intensive care of hart-longmachine, nee, Jezus is zelf uit de dood opgestaan. Terwijl er getuigen waren die Hem toch echt wel dood hebben gezien.

Ik heb zelf veel schouwpapieren moeten invullen bij overleden personen en zie het helemaal voor me. Hij komt bij de leerlingen en kondigt aan dat Hij nu naar de hemel gaat en de heilige Geest zal sturen die ons kracht zal geven, ons zal troosten en leiden. Zij moesten wachten op deze heilige Geest. De enige manier voor mij om hier wel in te geloven, is wanneer ik zelf diep geraakt word door deze man en zichtbaar getuige ben van zijn wonderen en zijn stem kan horen.

Na dat wachten kwam er een wonderlijk natuurverschijnsel: wind, vuur, misschien een bliksem. Het is moeilijk voor de Bijbelschrijver om te vertellen wat hij zag. Maar in dat wonderlijk verschijnsel viel er een kracht op de aanwezigen, waarna zij buiten zichzelf in nieuwe vreemde talen beginnen te spreken. Er gebeurde fysiek van alles met ze. Sommigen dachten dat deze groep dronken of geflipt was. Maar de psychiatrische diagnose of de alcoholintoxicatie zou niet de uitwerking hebben van wat deze leerlingen meemaakten. Dus het moet wel echte kracht zijn die ze kregen.

Tot op de dag van vandaag zien we mensen de heilige Geest ontvangen. Soms met kabaal, soms stilletjes. Maar ze dragen allemaal vrucht in hun leven, buiten hun eigen kunnen. Niet te verklaren, maar onmisbaar voor de kerk. Anders zijn we gewoon clubjes mensen zonder doel. Bezieling, vreugde, vrucht en kracht is ons leven binnengekomen door de heilige Geest tijdens Pinksteren. Als geleerde in het menselijk lichaam moet ik voor de rest mijn mond houden.