Mirjam: “Wij gaan op Vaderdag altijd met de hele familie naar mijn vader toe. We doen niet aan grote cadeaus, maar we geven elkaar vooral veel knuffels en heel veel chocolade; dat is altijd al zo geweest. Vaderdag is vooral liefde, chocolade en gezellig bij mijn vader zijn.

Hij verdient het om in het zonnetje gezet te worden, want mijn vader is gewoon de allerliefste op de hele wereld. En dat zeg ik altijd tegen hem. Veel kinderen zeggen dat tegen hun vader, maar ik vind dat écht. Want papa, jij hebt ons altijd zo onvoorwaardelijk liefgehad – en nog steeds – en dat is zo intens. Ik zie het altijd in je ogen. Ik gun iedereen in de wereld een vader als deze.

Ik heb van mijn vader geleerd om niet te oordelen. Want – zoals hij altijd zei – je weet nooit wat er bij mensen echt speelt. Ik ben heel trots op hem; daar kan ik soms emotioneel van worden. Ik wil voor altijd onthouden hoe hij is.”

Henk: “Mijn dochter is een schat. Ik kan niks negatiefs over haar zeggen. Als ze ergens binnenstapt, komt ze dansend de kamer in – soms sla ik mijn handen voor mijn ogen – en zingt ze: ‘Joehoe!’ Daar kan ik echt van genieten.

“Ik heb heel lieve kinderen en ben gek op alle drie. Af en toe ben ik nog heel bezorgd, maar dat is ook liefde. Mijn dochter Mirjam is net als ik erg bezorgd. Ik weet zeker dat zij er net zo voor haar dochter zal zijn, als dat ik er voor haar was.

Ik heb een gedichtje over haar gemaakt: ‘Mirjam als ik je zie, ken ik de blikken in je ogen. Ik zie hoe je beweegt en hoe je praat. Ik zie het als je blij en gelukkig bent, maar ook zie ik de momenten als het minder gaat. Ik ken je als geen ander. Je bent mijn eigen vlees en bloed. En wat ben ik trots op wie je bent en wat je in je leven doet.’”

‘Als het even kan, zingen we samen een duetje’

EO-presentator Tirza van der Graaf (29) – onder andere bekend van ‘Blauw Bloed’ – en vader Bas (57).  

Tirza: “Wij hebben eigenlijk geen grote tradities met Vaderdag, maar we zijn wel altijd bij elkaar als gezin en dan eten en drinken we samen. Eten eindigt altijd in heel lang tafelen. Meestal spreek ik met mijn zus iets af om mijn vader te verwennen. Vaak wel iets met winegums, want die vindt hij heel erg lekker.

Ik me herinner me van vroeger dat hij er altijd was en daar ben ik hem heel dankbaar voor. Als ik thuiskwam uit school – en ook voordat ik naar school ging – was hij er.

Hij noemt mij een doorzetter. Ironisch genoeg denk ik dat ik dat juist van hem heb. ‘Eén ding tegelijk’, zei hij altijd tegen mij als mijn hoofd overstroomde van ideeën. Mijn vader bruist ook altijd van de ideeën en hij heeft van die boekjes om ze in op te schrijven. Die heb ik ook.

Ik vind het zo mooi om mijn vaders passie voor zijn werk als predikant te zien. Op zulke momenten ben ik ook het meest trots.”

Bas: “Tirza is mijn jongste dochter en op een bepaald moment woonde ze nog als enige thuis. Die tijd is belangrijk geweest voor onze band. Nu ze verder weg woont, benutten we momenten als Vaderdag optimaal om bij te praten en natuurlijk te eten.  

Door onze gezamenlijk liefde voor muziek valt de generatiekloof weg. Het bijzondere is dat Tirza een soort liefde heeft ontwikkeld voor de muziek uit mijn jeugd. Ze heeft ook een heel mooie stem en als het even kan, zingen we samen een duetje. Haar stem – zingend of presenterend – maakt mij trots.

Ik vind het troostrijk dat ze zegt dat ik er altijd was, want als predikant ben ik ook veel weg. Zelf heb ik weleens gedacht: ben ik er nou wel voldoende geweest? En ze is inderdaad een ongelofelijke doorzetter. Als ze een idee in haar hoofd heeft, gaat ze dat gewoon doen. Of ze nu bang is of niet, ze doet het gewoon. Vervolgens creëert ze zelf kansen om haar weg te vinden, dat bewonder ik heel erg en daar leer ik ook een hoop van.”

‘We discussiëren over Obama of de slavernij’

EO-presentator Dwight van van de Vijver (38) – onder andere bekend van ‘Uit de bak’ en ‘Welkom in… Containerdorp’ – en zijn vader Cecil (77).

Dwight: “Vroeger regelde ik met mijn twee oudere zussen ontbijt op bed voor Vaderdag. Dit jaar ben ik tijdens Vaderdag voor werk in het buitenland, dus verplaatsen we het gewoon. Met mijn gezin gaan we dan langs bij mijn vader. Het grootste cadeau dat ik hem kon geven, was opa worden. Toen hij die rol kreeg, gaf dat een extra dimensie aan onze band.

Los van Vaderdag houden we jaarlijks een vader-zoondag. Met mijn drukke leven is het belangrijk om zo’n vast moment te hebben. Vroeger bezochten we het Kleurrijk Elftal – een gelegenheidsvoetbalelftal dat bestond uit Nederlandse voetballers van Surinaamse afkomst –, nu gaan we lekker eten, naar de film of naar het Surinaamse Kwaku Festival in Amsterdam.

Wat mijn vader me heeft geleerd? Positief denken en zelfvertrouwen hebben. Mijn carrière is niet vanzelfsprekend; dankzij mijn vaders opvoeding ben ik zo ver gekomen. Mijn vader heeft ook hard gewerkt, dat maakt me supertrots. Met mijn moeder kwam hij naar Nederland om zich verder te ontwikkelen. Met drie studiediploma’s heeft hij een fundament onder mijn leven gelegd. Hij zei altijd dat ik in mezelf moet geloven en niet naar andermans oordeel moet luisteren. Deze boodschap geef ik weer door aan mijn kinderen.”

Cecil: “Zodra ik de kleinkinderen zie, voel ik me nóg gelukkiger. Het maakt me soms bijna emotioneel. Ze geven me dan direct een brasa – een dikke knuffel. Ook met mijn twee dochters heb ik een hechte band; we waren een harmonieus gezin. Als ik nu zie wat voor goede vader Dwight is, ben ik dankbaar.

Die vader-zoondag vind ik belangrijk, omdat we elkaar dan in alle rust kunnen vertellen wat ons bezighoudt. Dwight vertelt bijvoorbeeld over zijn nieuwe boek. En we discussiëren over Obama, Nelson Mandela of de slavernij. Deze dag houden we in ere!

Waarin ik trots ben op Dwight? Hij is betrouwbaar, positief en ambitieus. Soms ben ik te empathisch – als iemand een zielig verhaal vertelt, heb ik mijn portemonnee al opengetrokken – maar Dwight heeft me geleerd dat ik ook aan mezelf mag denken. Ik houd verschrikkelijk veel van hem.”

Tekst: Wieke van Burken (Mirjam en Tirza) en Anouk van de Schootbrugge (Dwight). 
Beeld: Moon Jansen