Sorry, maar ik kan er nog niet over uit. Het nieuwe kabinet gaat de komende jaren ongelooflijk veel geld uitgeven – ik schreef er eerder een blog over – en in Den Haag klinkt nauwelijks protest.

Als iemand iets doms doet, spreek je hem of haar daar normaal gesproken op aan en dan komt het meestal wel in orde. Desnoods bel je z’n baas. Maar wat doe je als de machthebbers iets doms doen? Dan schrijf je erover als journalist natuurlijk! Nou, dat gebeurt: ik heb niet eerder meegemaakt dat zo veel journalisten zich verontrust toonden over de spilzucht van een kabinet, ook journalisten die je van van alles kunt betichten, behalve van (financieel) conservatisme.

VVD, D66, CDA en CU lijken niet van zins op hun schreden terug te keren – alsof hun prefrontale cortex nog niet helemaal is volgroeid. Ze hebben elkaar alleen maar gevonden omdát ze zo absurd veel geld gaan uitgeven – veel meer dan ze afzonderlijk in hun verkiezingsprogramma’s van plan waren. Financieel kiezersbedrog was kennelijk de enige manier om iedereen bereid te krijgen mee te doen.

Bij CDA en VVD zullen ze gedacht hebben: Sigrid Kaag wordt de nieuwe minister van Financiën, de financiële tsunami is haar probleem. Bij D66 hebben ze gedacht: dit is ons moment, we pakken wat we pakken kunnen! En bij de CU moet de gedachte hebben postgevat: het land moet toch geregeerd worden (een andere verklaring is moeilijk te vinden, want ook op medisch-ethisch terrein wordt dit bepaald geen CU-kabinet).

De baas van het kabinet is natuurlijk de Tweede Kamer. Daar lijken alleen Pieter Omtzigt, de SGP van Kees van der Staaij en JA21 zich zorgen te maken over het openen van de financiële sluizen. Die hebben samen zeven zetels...

Wat zich wreekt, is dat de partijen rechts van CDA en VVD (PVV en FVD), niet geïnteresseerd zijn in een fatsoenlijk financieel beleid. Die zijn druk met de islam en complottheorieën. Met als gevolg dat de coalitie denkt zich dit te kunnen veroorloven, zonder electoraal te worden afgestraft.

Misschien moet ik m’n hoop dit keer vestigen op linkse partijen. Je hoeft immers geen profeet te zijn om te voorspellen dat juist de minderbedeelden de dupe zullen zijn als na deze kabinetsperiode toch weer (fors) bezuinigd gaat worden.