Met zijn proefschrift wil hij niet bewijzen of gebedsgenezing wel of niet bestaat, vertelt Kruijthoff. “Mijn bedoeling is niet om valse hoop te geven, zo van: iedereen kan door gebed genezen worden. Ik wilde begrijpen wat er gebeurt tijdens zo’n genezing en kijken of er een verklaring voor is.” Om die reden heeft Kruijthoff niet alleen medisch onderzoek gedaan, maar werden deelnemers ook gevraagd naar hun ervaringen.

Zelf stond u sceptisch tegenover gebedsgenezing. Hoe is dat nu?
“Nog steeds denk ik dat het sporadisch voorkomt. Ik zie namelijk ook veel zieke mensen in de praktijk die niet genezen, terwijl er voor hen gebeden wordt. Toch kan ik er niet meer omheen dát het wel gebeurt. Dat wijst mijn onderzoek ook uit. Ik kreeg in eerste instantie 83 aanmeldingen van mensen die aangaven te zijn genezen na gebed. In sommige gevallen waren de medische dossiers niet compleet of was er een andere reden waarom ze niet mee konden doen aan mijn onderzoek. Vervolgens bleven er 27 mensen over, waarvan volgens medici 11 gevallen een ‘medisch opmerkelijke genezing’ hadden ervaren.”

Een opmerkelijke genezing, wat is dat eigenlijk?
“Medisch opmerkelijk houdt in dat er een medisch verloop plaatsvindt dat je eigenlijk helemaal niet zou verwachten. In dit geval gaat het om een plotselinge genezing na gebed van ernstige, chronische ziekten, zoals bijvoorbeeld de ziekte van Crohn, anorexia, MS (multiple sclerose) en de ziekte van Parkinson. Maar wat nog meer opviel, was dat bijna iedereen die ik sprak rondom hun genezing een sterke emotionele of fysieke ervaring had. Sommigen moesten heel erg huilen, anderen ervoeren een intense blijdschap of hadden het gevoel van een aanraking. Alsof er een warme deken om hen heen werd geslagen, bijvoorbeeld.”

Wat is de belangrijkste les uit dit onderzoek?
“Dat we af moeten van het stereotiepe beeld van gebedsgenezing. Veel mensen denken aan een grote dienst in een bijzondere sfeer, met mooie muziek en een begenadigd spreker, waarna mensen plotseling genezen. Door het onderzoek weet ik nu dat veel genezingen juist plaatsvinden na eigen gebed of doordat een groep mensen voor een ziek persoon bidt. Maar het gebeurt ook na ziekenzalving in de kerk.

Verder wil ik meegeven dat het goed is om te bidden voor genezing, maar dat gebed juist ook belangrijk is als er geen genezing plaatsvindt. Natuurlijk is er soms frustratie als genezing uitblijft, maar het besef dat er voor hen gebeden wordt, kan veel voor zieke mensen betekenen. Het helpt om een ziekte te dragen en een plek te geven.”

Tekst: Karen Zilver