Navigatie overslaan
Sluit je aan
Uitgelichte afbeelding
© Nathalie van der Straten

‘Poep-, pies- en pus-verhalen’: Elbert Smelt over gesprekken aan de keukentafel

Column

Leestijd: 3 minDoor Elbert Smelt

Je moest de verhalen van Linda, mijn vrouw, eens horen na een lange werkdag als huisarts in een azc. De kids hebben inmiddels door dat ze nogal wat opvallende dingen meemaakt. Vooral poep-, pies- en pusverhalen zijn favoriet – en dat aan de keukentafel.

Tijdens de nasi op een koude winteravond klinkt het verwachtingsvol: “Mama, heb je vandaag nog iets geks meegemaakt?” Ik grijp meteen in en gil: “Geen poep-, pies- en pusverhalen aan tafel!” Maar Evita, de oudste, laat de kans niet aan zich voorbijgaan en vraagt gauw door: “Hoe gaat het met die meneer die in hongerstaking was gegaan?”

Linda zucht, ze wil gewoon eten.

“Ah toe nou, vertel!”

Na een hap begint ze toch te vertellen. “Nou, die man mag alsnog naar een huisje in Den Bosch en ze regelen dat zijn familie voor hem kan zorgen.”

“Maar dan krijgt hij toch zijn zin, mam?”

“Ehm, ja… Maar hij gaat binnenkort overlijden”, zegt Linda. “Dus tja, ik kan er niet echt boos om zijn.”

Het is even stil, maar al snel klinkt de volgende vraag. “En verder, mam?”

  • Bewust toeleven naar Pasen? Download de gratis Visie-app!

    Bewust toeleven naar Pasen? Download de gratis Visie-app!

    Tijdens de veertigdagentijd vind je in de Visie-app iedere dag een meditatie en een lied rond het thema: ‘Zie, Ik maak iets nieuws’. De overdenkingen worden gemaakt door geïnterviewden of schrijvers van Visie.

    Visie-app downloaden

Linda lacht. “Oké, ik heb nog iets. Kijken of jullie kunnen raden wat deze man had. Via de tolk had hij gezegd: ‘Dokter, er komen wolkjes uit mijn mond.’”

Afwachtend kijkt Linda rond. Wij kijken elkaar vragend aan.

“Hij dacht zelf dat het zijn lever was”, zegt Linda. “Nou?”

Ze grinnikt en wijst naar buiten. De ramen zijn beslagen van de kou. Dan schieten we allemaal in de lach. “Ik heb ook wolkjes uit mijn mond als ik buiten ben!” roept Gabriël van 6.

Dokter, er komen wolkjes uit mijn mond

“Wat als wij nou eens asielzoekers waren in een tropisch land”, fantaseer ik even later. Ik doe meteen een duit in het zakje: “Dokter, telkens als ik ook maar iets doe, word ik helemaal nat en rood!”

De oudste roept: “En elke keer als ik water uit de kraan drink, krijg ik diarree!” De anderen proesten het uit. “Dokter, het loopt langs mijn benen!”

“Ja hoor, daar zijn we weer”, mopper ik boven m’n bord. “En nu eten! Iemand nog satésaus?”