Afgelopen dagen deelden Oranje spelers dat een grote groep binnen de selectie voor elkaar bidt en met bijbelteksten bemoedigd. Naar verluid zouden inmiddels zo'n 15 van de 26 oranjespelers meedoen aan religieuze bijeenkomsten in het spelershotel.
Waar komt het vandaan?
Journalist Sander de Kramer volgde voor zijn serie ‘Hand van God’ voor de KRO gelovige en bijgelovige voetballers. Hierin kwamen vooral Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse spelers naar voren zoals Eto’o, Messi en Kaká. Terwijl hier in Nederland het geloof vooral dicht bij de spelers zelf wordt gehouden, zo zeggen ze: "Dat is van mezelf." Soms komt er een beetje schaamte bij kijken, iets wat niet nodig is.
Er ligt een enorme druk op deze spelers van het WK, de hele wereld kijkt mee. De voetballers zoeken ergens steun in: geloof, dan wel bijgeloof. Excelsior-aanvoerder Redouan El Yaakoubi kan zich er niet helemaal in vinden: “Grote spelers of niet, het is deel van mijn leven, ik ben ermee opgevoed. Het is een houvast, en ik vind veel rust in het geloof.” Niet alleen bij verlies, maar ook bij presteren betrekt hij het geloof erbij.
Openlijk
Op de social media-accounts van de Zuid-Amerikaanse en Afrikaanse voetballers zien we onder bijna elke post een Bijbeltekst en zien we ze samen bidden voor de wedstrijd. Hierdoor is het taboe er een beetje af. De Nederlandse voetballers die Sander vroeg voor zijn serie zeiden vaak ook nee door de schandalen in de kerk, iets waardoor de spelers bang waren voor negatieve reacties. Redouan vertelt dat, vooral in de moslimcultuur, dankbaarheid voorop staat en dat daarom spelers openlijk hun dankbaarheid voor de wedstrijd en de uitslag laten zien op het veld.
Nuchter
Als voetballer kan je in één klap succesvol zijn en stromen de aanbiedingen met groot geld binnen. Helpt het geloof dan om met beide benen op de grond te blijven staan? Het geloof houdt Redouan vooral nuchter omdat je alles krijgt van de schepper en je niet vertrouwt op je eigen prestaties: “jij doet je best ervoor en je scheppoer maakt het af.” Daarnaast geeft deze gedacht hem ook veel rust.
Is bijgeloof anders dan geloof?
Sander geeft voorbeelden van bijgeloof: Mexico speler Hector Moreno heeft altijd een beeldje van de maagd van Guadeloupe en Edson Braafheid had beide: geloof en bijgeloof. Hij ging veel naar de kerk en had ook zo zijn bijgelovige gebruiken. Zo had hij altijd twee shirts in de kleedkamer: als het eerste balcontact van de warming-up niet goed was rende hij terug naar de kleedkamer om het andere shirt aan te doen. En bij voetbalclub Celtic wachtte hij altijd op het sms’je van zijn moeder, als dat sms’je vijf minuten voor de wedstrijd nog niet binnen was werd hij zenuwachtig. De overeenkomst tussen geloof en bijgeloof is dat je steun zoekt in een onzekere wereld zoals het voetbal. Ridouan is het eens met Sander: “het vertrouwen dat het voorbestemd is geeft zekerheid in de onzekere wereld.”
Bidden
Binnen voetbalteams leven christenen en moslims door elkaar heen, ze bidden soms apart, maar soms ook samen. Sommige voetballers die verschillen van geloof zoeken hierin juist de overeenkomsten en bidden samen. Vaak bidden de spelers dat ze gezond en wel de wedstrijd mogen beginnen maar ook van het veld mogen lopen. Niet alleen de spelers van het eigen team, maar ook van de tegenstander. Spaanse voetbalstadions hebben zelfs een kerkje om in te bidden en in Nederlandse stadions zijn er vaak aparte gebedsruimtes. Juist die verbinding tussen verschillende geloven is mooi om te zien en te ervaren.
Kijk het item van Op1 over geloven op het voetbalveld
hier op NPO Start.
