‘Help me God, ik wil leven’
Door corona voelde Heleen zich verpletterend eenzaam
Leestijd: 6 minDoor Jeannette Coppoolse
Heleen Voogt (60) was meer dan zes weken in quarantaine omdat ze corona had. Elk menselijk contact – via de telefoon, beeldbellen of vanachter een raam – zoog ze op als een spons. Volgens de Amerikaanse arts Murthy is dit heel menselijk, want we zijn ontworpen voor contact en relatie. Het is zelfs van levensbelang.
Dagen alleen, geen mens kwam over de vloer. Tenminste, af en toe een arts gehuld in een coronapak. Maar dat kon je volgens Heleen niet echt ‘menselijk’ noemen. Wanneer er een arts kwam, werden er vijf basischecks uitgevoerd en direct daarna verdween deze weer. Heleen is van nature een opgewekt type en geniet erg van het contact met haar vrienden. Wanneer ze vertelt over de periode van haar ziekte, is ze een spraakwaterval. Het praten lijkt op te luchten. Ze vertelt dat ze de eerste twee weken alleen thuis moest uitzieken, maar toen haar situatie levensbedreigend werd, werd ze acuut opgenomen in het ziekenhuis. Na haar ontslag keerde ze niet direct terug naar huis, want ‘dat was de plek waar ze bijna doodging’. Ze vervolgde haar quarantaine in het huis van een vriendin.
