Door het bos loopt de het Krijtlandpad, een wandelroute van totaal 90 km, en de natuur is erg gevarieerd. Een deel van De Dellen is militair oefenterrein, misschien verklaart dat waarom dit gebied minder bekend is dan de omliggende bossen. “In veel andere bossen wandel je in de file”, aldus Karin.  

Opmerkelijke adoptie

Het verhaal wat ze altijd meegeeft aan haar gasten is het verhaal van de Gallowaykoeien die in het bosgebied te vinden zijn. Die hebben sinds een jaar of drie een ree geadopteerd in hun kudde. “Als ik ze zie en ik heb de honden mee, dan gaan ze met zijn allen om de ree heen staan. Ik weet niet of het een meisje of een jongen is, maar het lijkt erop dat het reetje zelf ook denkt dat ‘ie een koe is.”  

Karin en Frank werken eigenlijk altijd samen. Even wat tijd voor jezelf is dan welkome afleiding. Het bos biedt daarbij uitkomst: “Je hoeft niet met elkaar te praten, even alle drukte van je af laten glijden, even tijd voor jezelf... Even ‘afschakelen’. Het heeft bijna iets meditatiefs.”  

Spectaculair uitzicht

Het uitzicht vanuit het bos is spectaculair: omdat het gebied hoog ligt kijk je uit op het centrum van Maastricht. “Als ik in het bos loop en ik kijk door de bomen naar het uitzicht dan denk ik: Hoe uniek en apart dat wij zo op de stad kunnen kijken, de drukte is zo dichtbij, maar het is hier zo stil. Dat is het allerfijnste gevoel. Mocht je de drukte willen, dan ben je er zo.”  

“We hebben honden dus we wandelen veel in het bos. Frank mag graag mountainbiken. Die is, sinds de coronatijd, wel drie keer per week in het bos te vinden! Er is zo veel te zien: Op de randen van de Curfsgroeve, daar lopen gewoon wilde geiten! Die wanden zijn super stijl! Je waant je dan in het buitenland. Van de mergel uit de Curfsgroeve is ons huis ook deels gemaakt, dat vind ik bijzonder.”  

Het bosgebied heeft ze geraakt. “Je weet niet wat voor kansen het leven brengt, maar voorlopig blijven we hier nog wel even.”