Onlangs gaf ik aan een vmbo-3-klas een gastles over sociale media. Ik vroeg de leerlingen aan de ‘ja of nee-kant’ van het lokaal te gaan staan als ze het eens of oneens waren met de stelling die ik hun voorlegde. Bij de meeste stellingen waren ze netjes in twee helften verdeeld. Maar bij één stelling liepen ze allemaal naar de ja-kant: ‘Ik vind het moeilijk om mijn telefoon weg te leggen’. 

Begeleiding is nodig 
Tieners van 15 hebben nog heel veel hulp nodig, ook al hoor ik ouders vaak zeggen dat ze vinden dat het kind zelf verantwoordelijk is. Uit onderzoek blijkt dat het brein doorgroeit tot je 25e en dat het tot die tijd echt nog begeleiding nodig heeft. Toen ik aan deze tieners in de klas vroeg of ze die hulp nodig hadden, beaamden ze dat. Duidelijke regels opstellen is dus echt belangrijk. Ze naleven ook.

6 Tips 
1. Zet in de gang een bak neer waarin op een bepaald uur, of meteen bij thuiskomst, de telefoons worden gelegd. Leer aan dat jullie eerst live bijkletsen of dat er bijvoorbeeld aan tafel geen telefoons zijn

2. Stel bij de aanschaf van een mobie
le telefoon meteen regels op. Je kunt hiervoor bijvoorbeeld samen een contract opstellen. Huis van Belle heeft hiervoor een handig voorbeeld dat je kunt downloaden en uitprinten. Belangrijk: maak samen de regels en schrijf ze op.
3. Wees consequent, laat geen ruimte voor discussie en geef niet soms toch toe.

4. Hoe is het met je eigen mobiele gebruik? Stop je je mobiel zelf ook in de bak? Zo niet, dan kun je de regels in de prullenbak gooien.
5. Realiseer je dat het mobieltje een belangrijke manier is om contact te houden, en zie er ook de positieve kanten van. Er worden bijvoorbeeld ook regelmatig tips uitgewisseld over huiswerk.
6. Wees niet naïef: in veel vriendengroepen worden pornofilmpjes gedeeld alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Je mag checken (mits je daar open over bent), maar tieners zijn ook snel in wissen. Dus bespreek vooral het gebruik. 

Goed om te weten! 
“De bedrading van de tiener is nog niet ingesteld op de lange termijn, ze denken niet aan consequenties, zijn vaak impulsief, geloven iets pas als ze het ervaren hebben en nemen informatie eerder van leeftijdsgenoten en vrienden aan dan van ouders of leraren. Ook als ze een IQ van 140 hebben. Deze zaken zijn niet te rijmen met het feit dat jongeren al zo veel belangrijke keuzen moeten maken. Het voorsorteren begint al als ze 12 zijn.” 

Uit: 'Het Tienerbrein', Jelle Jolles