Daarom schreef ik deze tweet: ‘Natuurlijk kun je blijven benadrukken wat er allemaal niet goed ging in de strijd tegen corona en daar cynisch over blijven doen. Je kunt ook blij en dankbaar zijn over wat er wel goed ging. Daar kies ik voor.’

U begrijpt, daar kwamen veel reacties op. Hoe naïef kon ik zijn? Was ik een slippendrager van Hugo de Jonge? En natuurlijk de voorspelbare reacties van de tegenstanders van vaccinatie. Iemand vroeg: noem eens vijf dingen op die Hugo de Jonge en Mark Rutte goed hebben gedaan. Dat vond ik een mooie uitdaging. Dus hierbij mijn lijstje:

1. Met de kennis van het moment kozen ze voor evenwichtige lockdowns, waardoor het virus werd bestreden, maar de economie niet instortte.

2. Ze geven zeer effectieve steun aan het bedrijfsleven, waardoor er in 2020 nauwelijks economische krimp was. Nederland deed dit het best van alle landen om ons heen.

3. Na een langzame start kwam er een goed draaiende prikcampagne (samen met RIVM, GGD en artsen), waardoor begin juli (of eerder) iedereen boven de 18 een eerste prik heeft gehad.

4. In het dilemma ‘te vroeg versoepelen of te laat’ maakten ze precies de juiste keuzes, waardoor er (heel spannend) net op tijd versoepeld werd, zodat de samenleving kon ademen en de besmettingen niet toenamen.

5. Ze bewaarden hun geduld tijdens de eindeloze debatten in de Tweede Kamer, waar Hugo de Jonge en Mark Rutte op een schandelijke manier geschoffeerd en beledigd werden. Ze behielden hun kalmte en bleven vriendelijk. Wat een zelfbeheersing.

Is er ook veel misgegaan? Ja, vanzelfsprekend, en dat zal openbaar komen tijdens de parlementaire enquête die ooit eens gehouden zal worden. Maar dat ergerlijke cynisme, dat commentaar op een regering die ‘alles fout deed’, de beledigingen, de verdachtmakingen…

Enfin, u begrijpt het. Ik ben blij met Hugo de Jonge.