Voor mijn nieuwe boek onderzocht ik hoe we in Nederland over seks praten en hoe we dat niet doen. Wat blijkt? Er zijn genoeg redenen om het anders te willen én om daarover in gesprek te gaan.

• Juist seksualiteit is een persoonlijk onderwerp. Daarom moet er ruimte en respect zijn voor verschil. Word je voorgelicht op een manier die je niet prettig vindt of die niet goed aansluit op je cultuur, geloof of gezinssituatie, dan mist de voorlichting sowieso haar doel.
• Er zijn genoeg redenen om kritische vragen te stellen bij de wetenschappelijke onderbouwing van onze huidige seksuele voorlichting. Een programma als Dokter Corrie verplicht kijken in de klas is een groot experiment, maar dat mag geen reden zijn om jouw bezwaren aan de kant te schuiven.
• Is seksuele voorlichting gericht op het vergroten van seksuele vrijheid, of op gezondheid? Dat is niet hetzelfde. Om eigen, veilige keuzes te kunnen maken, is het nodig dat kinderen betrouwbare informatie krijgen. Toch lijken in onze voorlichting vrijheid en gezondheid met elkaar verward te worden.
• Er is jarenlang – en het wordt nog vaak gedaan – een gemiddelde leeftijd voor de eerste keer seks gecommuniceerd. Dat cijfer klopt niet, maar wat nog belangrijker is: kinderen en tieners zouden geen cijfers moeten horen. Je moet juist gemotiveerd en geholpen worden om jezelf niet te vergelijken met anderen en eigen keuzes te kunnen maken.
• Kinderen en volwassenen hebben het ‘recht op informatie’. Alleen door het krijgen van goede voorlichting kun je risico’s afwegen en verantwoordelijkheid nemen. Voor het omgaan met seks zijn beide belangrijk. In voorlichting moet dus aandacht zijn voor de positieve aspecten van seks én de mogelijke consequenties van seks, zoals de kwetsbaarheid van het op jonge leeftijd ermee beginnen.
• Het lijkt alsof we bang zijn geworden om het over liefde en relaties te hebben. Maar iedereen met seksuele ervaring weet hoe kwetsbaar je bent in je seksualiteit. Meer aandacht voor liefde, zorg, respect en wederkerigheid hóórt bij de relationele en seksuele vorming van kinderen, tieners en jongeren. Dat is niet betuttelend, conservatief of moraliserend: het is een voorwaarde voor het kunnen maken van veilige keuzes.

Leestip