“Op de middelbare school voelde ik me onzeker en wilde ik graag bij de populaire meiden horen”, vertelt Janine. “Dat waren niet de braafsten. Ik raakte bevriend met een meisje dat rookte, blowde en van alles deed met jongens. Anderen leken dat stoer te vinden, dus dat wilde ik ook. Van haar kreeg ik mijn eerste sigaret, ik was toen zo’n dertien jaar. Al snel raakte ik verslaafd aan roken.”

Blowen, stelen, seks

“Op m’n vijftiende kreeg ik een vriendje, hij blowde. Volgens mij was hij zelfs stoned toen ik hem ontmoette. Ik vond dat leuk, dus ik deed mee. Al snel raakte ik ook daaraan verslaafd en probeerde ik bij iedereen wiet te regelen. Ik stal geld van mijn ouders en op mijn stage om drugs te kopen. Met vriendinnen ging ik naar de stad – zonder geld, maar ik kwam met tassen vol spullen thuis. Nagellak, make-up en fotolijstjes in de HEMA, het sloeg nergens op. Ondergoed en lingerie, dan knipten we de kaartjes eraf in de pashokjes en liepen we zo naar buiten.

Ik ging vaak uit en dronk dan te veel. Na het uitgaan bleef ik vaak bij die vriendin slapen, haar ouders maakten het allemaal niet zoveel uit. Een paar keer hebben we op het station geslapen, om ’s ochtends de eerste trein terug te nemen. Ook ging ik met jongens mee naar huis. Tegen m’n ouders loog ik waar ik was en bij wie ik sliep. Overdag hing ik op straat en ging ik naar de coffeeshop om weer stoned te worden.”

Leegte opvullen

“Ik was echt zo’n puber die geen identiteit had. Ik zocht aandacht. Het was vooral die ene vriendin die met ideeën kwam. Zij had ook al eerder seks gehad, en vond het gek dat ik dat nog niet had gehad. Als ik net als haar ben, dacht ik, dan word ik aardig gevonden. Ook bij jongens was ik op zoek naar liefde en genegenheid. Stoned zijn, veel drinken en aandacht krijgen van jongens voelt op dat moment fijn, maar daarna val je in het niets. Het vulde even de leegte, maar daarna voelde ik me heel ellendig.”

Mijn ouders zagen wel dat het niet helemaal klopte, maar zeiden er niets van

“Thuis heb ik het altijd wel goed gehad, maar we konden niet over alles praten. Ik durfde niet alles te delen met mijn ouders, omdat ik die openheid niet voelde. Daarom heb ik altijd veel stiekem gedaan – zo hebben ze nooit geweten dat ik blowde. Ik kwam wel thuis met knalrode ogen en ging dan meteen naar bed, maar ze hebben er nooit iets over gezegd. Ik ben opgevoed met het geloof, maar het betekende niet veel voor mij. Om mijn ouders geen pijn te doen, ging ik wel mee naar de kerk. Ik zat dan half te slapen.

Mijn toenmalige vriendje had vaak ruzie in de stad en stal met zijn broer autoradio’s. Hij heeft weleens een paar dagen vastgezeten. Mijn ouders zagen wel dat het niet helemaal klopte. Eén keer is mijn vader heel boos op hem geworden toen hij anderhalf uur te laat kwam voor het kerstdiner – toen mijn vriendje ook boos werd, heeft mijn vader hem het huis uitgezet. Maar verder werd het niet besproken.”

Broer en zus

Janine heeft nog een oudere broer en een zus. “Mijn broer had zich in die tijd helemaal op de kerk gestort – een andere dan die van mijn ouders. Hij is veertien jaar ouder dan ik en was ook wel bezorgd om mij. We hadden goed contact. Mijn zus ging niet meer naar de kerk en woonde samen met haar vriend, die ook blowde. Regelmatig was ik bij hen, dan blowden we samen. In die tijd had mijn zus veel angsten en kreeg paniekaanvallen, zo erg dat ze de deur niet meer uit durfde. Ook kreeg ze last van lucide dromen. Ze was doodongelukkig.”

God veranderde mijn zus, maar ik voelde me te slecht voor Hem

“Op een gegeven moment ging mijn zus meer met mijn broer om. Zij ging mee naar de kerk en heeft zich helemaal bekeerd. Ze nodigde mij ook uit om mee te gaan. Ik vond het prima. Toen ik daar kwam, voelde ik me meteen op mijn gemak. Misschien dat ik er meer voor openstond, misschien omdat de kerk zo anders was dan die van mijn ouders. Ik voelde me wel heel zondig. Ik zag hoe God mijn zus had veranderd in een vrij en opgewekt mens, terwijl ik zelf alle deuren voor Hem had dichtgedaan. Ik voelde me te slecht om bij God terug te komen. Ook durfde ik mijn leventje niet los te laten. Wat zouden mijn vrienden daar niet van denken?”

Ondertussen gaat Janine studeren aan de CHE, ze is dan zo’n twintig jaar. Met christelijke studiegenoten heeft ze gesprekken over het geloof. “Ik deelde met hen dat ik me soms leeg voelde, zij vertelden me dan dat ik waardevol ben in Gods ogen. Ondanks dat ik rookte, verhalen vertelde over wat ik had gedaan en er anders uitzag – ik droeg vaak naveltruitjes en bomberjacks met dikke bontkraag – accepteerden ze mij volledig.”

Keuze voor God

“In de tussentijd was mijn broer blij dat ik af en toe naar de kerk kwam. Tijdens een jeugddienst vertelde iemand op het podium dat mensen in de dienst een muur voor God hadden opgetrokken. God probeerde, zo vertelde zij, met een anker de muren af te breken. Ik werd helemaal warm en dacht: volgens mij gaat dat over mij! Ik brak, mijn broer zag dat. Na de dienst heeft hij voor me gebeden. Hij vroeg of ik de keuze wilde maken voor God. Dat deed ik. Ik koos ervoor om te kappen met alles wat ik deed en opnieuw te beginnen. Het was alsof alle onzekerheid van me afviel.  

De volgende dag was heel raar: ik wilde mijn keuze voor God delen, maar ik had nog steeds dezelfde vrienden. Ik wilde niet meer blowen, te veel drinken en uitgaan tot diep in de nacht. Ik was iemand anders dan daarvoor, daarom vond ik het spannend om te vertellen. Sommige vrienden vonden het apart, die maakten dan grapjes dat ik ‘Sjaak Afhaak’ was. Anderen vonden het wel mooi, en zijn ook naar mijn doopdienst gekomen.”

Nieuw begin

“Echte christelijke vrienden had ik niet. Ik sloot me aan bij een kring van de kerk, daar heb ik vriendschappen opgebouwd. Steeds meer kreeg ik het verlangen om God beter te leren kennen. Na het afronden van mijn opleiding en na even gewerkt te hebben, heb ik de bijbelschool van Youth With A Mission gedaan. Drie maanden kreeg ik les over God en de Bijbel, drie maanden heb ik in Israël rondgereisd. Daar kon ik mijn geloof handen en voeten geven in verschillende projecten, zoals tuinen opknappen en helpen in de gaarkeuken.”

Wat ik ook verkeerd heb gedaan, ik mag altijd bij God terugkomen

“Op de Bijbelschool heb ik veel geleerd over God en hoe Hij mij ziet. De tekst van Jesaja 1:19 raakte me: ‘Al waren uw zonde rood als scharlaken, Ik maak ze wit als sneeuw. Al waren ze vuurrood, ze zullen worden als witte wol.’ Wat ik ook verkeerd heb gedaan, ik mag altijd weer bij Hem terugkomen. Ik ben nu een vrij mens. Ik ben waardevol, geliefd. Op dat fundament kan ik verder bouwen. Ik heb vergeving gevraagd voor de dingen die ik heb gedaan en een nieuwe start mogen maken. Mijn oude leven heb ik helemaal los kunnen laten, ik heb me nooit meer vergrepen aan iets.

Na de Bijbelschool kreeg ik verkering met een christelijke jongen. Inmiddels zijn we getrouwd en hebben we twee zoontjes. Hij vindt het wel moeilijk om het over mijn vorige leven te hebben, hij kan het zich niet voorstellen dat ik zo ben geweest. Hij is wel heel trots dat ik de keuze voor God heb gemaakt.”

Bemoedigen

“Ik ben nu niet meer onzeker over mezelf. God heeft me geschapen, ik ben Zijn waardevolle kind. Naar die liefde was ik op zoek. Dat geeft me vreugde, hoop en zekerheid in het leven. Ik wil anderen bemoedigen met mijn verhaal. Laat je niet door oude patronen, zonden of angsten weghouden van God. Breek je muur af, open de deur voor Hem. Hij houdt van je zoals je bent en wil je een vrij leven geven.”