Yvonne verloor haar broer aan zelfdoding
Leestijd: 4 min
In 2010 verloor Yvonne haar oudste broer en soulmate René. Hij leed aan een zware depressie, kon niet meer verder en stapte uit het leven. In de podcast Het Ene Moment vertelt ze, in gesprek met Elsbeth Gruteke, hoe ze haar weg in dit verdriet heeft proberen te vinden. Dit deed ze vooral door radicaal een keuze te maken om lief te hebben. En dat is terug te zien in alles wat ze tegenwoordig doet…
De weergave van Spotify vereist jouw toestemming voor social media cookies.
‘Aan de buitenkant leek het goed te gaan met René’, vertelt Yvonne. ‘Hij had een mooie carrière; hij was projectleider, fractievoorzitter van de VVD en daarin heel succesvol. Mensen waardeerden hem heel erg, hij was een enorme verbinder. Hij was zelfs zó maatschappelijk betrokken, dat er plannen waren om hem te huldigen in de orde van Oranje Nassau. Maar aan de binnenkant zag het er bij hem anders uit. Hij is vroeger heel erg gepest op school en zwaar getraumatiseerd door de kerk. Ook daar is hij veel gepest. Door zijn introverte karakter heeft hij dat nooit goed aangekund.’
‘Hij zei wel eens dat hij zich overspoeld voelde, of wat vermoeid. Of iets minder goed, maar alleen in dat soort woorden. Op een dag in september stond hij voor mijn deur. We hadden een hele goede band, dus dat gebeurde wel vaker. Maar die dag deed ik open, keek hem aan en zag letterlijk de dood in zijn ogen staan. Hij heeft toen ontzettend gehuild, maar kon niet delen wat er in hem leefde. In de weken die volgden merkte ik dat hij steeds meer op slot begon te raken. Hij zakte in een soort moeras weg. Als je zo’n zware depressie hebt zeggen ze wel eens dat je in een tunnel terecht komt. En als je in die tunnel bent, kun je niet meer terug. Dat was er aan de hand. Wij konden op onze kop gaan staan en 180 keer zeggen hoe lief we hem vonden en hoe we hem waardeerden en hoeveel we van hem hielden. Het kwam niet aan.’
‘Ik belde hem elke dag en op een dag belde ik ook weer naar het huis van mijn ouders, waar hij toen even woonde. Toen mijn moeder me vertelde dat hij even naar de stad was, wist ik dat het helemaal mis was. Ik voelde paniek. Ik heb die dag heel veel naar mijn ouders of hij al thuis was én naar hem, maar hij nam niet op. Op het moment dat ik politie opbelde om hem als vermist op te geven, kwam achteraf gezien precies de melding binnen van zijn zelfdoding.’
‘Het heeft me nóg meer naar de essentie van het leven gebracht. Want ik dacht: als dít mogelijk is, dat iemand hierin terechtkomt, laat ik de jaren die ik nog heb, dan besteden aan een liefdevollere wereld. Waarin mensen niet buiten de boot vallen, waar mensen niet de boodschap krijgen dat ze niets voorstellen en waarin er schuld en schaamte is. Toen ik op weg naar mijn ouders was om hen het vreselijke nieuws te vertellen, was mijn gebed: laat mij geen bitter mens worden. Ik zet liefde als mijn tegengif in, want áls we hier maar zo kort zijn, laten we dan liefde toevoegen aan deze wereld. Dat is wat ik daarna altijd gedaan heb, met Huis van liefde, met School voor compassie, en met Ik geloof in liefde, mijn boek.’
Worstel jij of iemand waar je om geeft met zelfmoordgevoelens? Blijf daar dan vooral niet mee rondlopen. Bel of chat erover met de mensen van helplijn 113 (0800 – 0113).
Soms gebeurt er iets dat een mensenleven voor altijd kleurt. Het Ene Moment, dat álles verandert. In de podcast Het Ene Moment gaat Elsbeth Gruteke in gesprek met uiteenlopende gasten over het bepalende ogenblik, dat ze gemaakt heeft tot de mens die ze nu zijn.
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
