Het past ook wel bij me, de metafoor van het zwaard. Ik heb mijn lijf vol getatoeëerd met religieuze symbolen. De heftigheid van de metafoor sterkt me om mijn geloof als een harnas te dragen.’

Waarom bepalen jullie niet uit jezelf wat juist is?

‘Omdat onze natuur dat niet toelaat. In welvarende omstandigheden kun je makkelijk goed doen. Als je het slecht hebt, wordt het stukken moeilijker. Ik geloof dat de mens in principe goed is, maar dat de zonde een wijdverspreide spirituele ziekte is. Daarom is het goed dat er vergeving van zonden is.

Wij hebben jouw lessen nodig. Ik zie de bijbel als een soort antropologisch kunstwerk. Het beschrijft alles wat de mens is, zal meemaken en heeft meegemaakt. Genesis is gewoon rock & roll met al dat overspel en dronkenschap. De bijbel wordt zo soft gemaakt soms en van ruwe randen ontdaan. Dat verdient het niet. Ook de slechte voorbeelden die erin staan, kunnen ter lering zijn.’

Wat maken jullie je zorgen over jullie kleding?

‘Ik maak me geen zorgen over mijn uiterlijk. Ik ga niet in mijn blote kont lopen, maar ik maak me geen zorgen over m’n kleding. Ik ben wel materialistisch geweest, maar ik heb inmiddels geen auto meer, geen kabel-tv en steeds minder spullen. Ik verzamel nu liever herinneringen, ervaringen, muziek en mensen. Je bent nooit uitgekeken op de mens. Ik praat graag met mensen en leer ze graag kennen.’

Is het een verdienste als je liefhebt wie jou liefheeft?

‘Het is een verdienste van anderen dat ze mij liefhebben. Het is natuurlijk lastiger om iemand lief te hebben die jou niet liefheeft. Als ik iemand onaardig vind, is het makkelijk kwaad te spreken en onhebbelijkheden te zien als een bevestiging dat die ander inderdaad zo is.

Maar ik heb – nu ik ouder ben en kinderen heb – een groter reservoir van acceptatie en liefde. Niet meer op Twitter zitten en geen tv meer kijken, helpt ook. Want dat draagt bij aan onbegrip, stellingnames en kampjes. Ik heb zelf lang gedacht dat je het nieuws moet volgen en onthouden. Er zit zoveel conflict en contrast in dat je gaat geloven dat de wereld zo is. Maar dat is helemaal niet zo. De tijd die ik nu over heb, gebruik ik om veel mensen te ontmoeten.’

Jullie zijn het zout der aarde. Als het zout zijn smaak verliest hoe kan het weer zout gemaakt worden?

‘Ik geloof dat je soms weer zout wordt gemaakt. Het zijn vaak heftige gebeurtenissen die mij weer zout, scherp of gericht op het goddelijke maken. Toen mijn vrouw zwanger was van onze zoon Elvis ging het heel slecht. Ze lag in het ziekenhuis op de intensive care. Ze wisten niet wat er aan de hand was. Ik heb toen heel vaak het verhaal van de visitatie gelezen. Over Elisabeth en Maria die elkaar ontmoeten met beiden een vrucht in hun buik. Dat verhaal heeft me zo gesterkt. Het kwam goed, en nu staan Maria en Elisabeth op mijn armen getatoeëerd.

Mijn geloof wordt steeds meer het geloof dat ik had in mijn kindertijd. Het beredeneerde maakt plaats voor gevoel. Ik ben katholiek; een rijke traditie met vele uitingsvormen en rituelen. Maria helpt mij om zout te blijven of weer zout te worden.

Veel protestanten kennen dat niet, maar het is geweldig om er een moeder bij te hebben. Een strenge vader, een onderwijzende zoon, de heilige geest – die vind ik ook vrouwelijk – en een zorgzame Maria. Iemand die altijd luistert en alles begrijpt. Ik denk dat de protestanten met het verwijderen van Maria uit de kerk hun eigen ondergang hebben ingeluid.’

Jacco de Boer geeft leiding aan het programma Kennis en Debat van Leeuwarden-Fryslân Culturele Hoofdstad van Europa 2018. Daarnaast houdt hij zich bezig met het implementeren van Global Goals op lokaal niveau en hij zit in het landelijke bestuur van het CDA.