Joris Linssen maakte theaterstuk over Bijbelboek Ruth: 'Voelt als een avontuur'
Visie op het weekend
Leestijd: 3 min
Visie op het weekend
Leestijd: 3 min
Als presentator en theatermaker leidt Joris Linssen (1966) een leven zonder vast werkritme. Vanaf deze maand trekt hij met zijn voorstelling Lieve Hemel, over het Bijbelboek Ruth, door het land en staan zijn weekenden vooral in het teken van werk. Hoe vindt hij momenten van ontspanning?
“Als ik erg moe ben, kruip ik het liefst met de afstandsbediening in de hand op de bank om naar een voetbalwedstrijd te kijken. Voel ik me wat fitter, dan zit ik graag achter de piano om een lied te spelen en te zingen.”
“Het liefst ga ik naar een concert. Laatst was ik bij The Wanderer, een waanzinnig goede band. Het was in een kerk in Utrecht en het zag er prachtig uit. Het licht was zacht gedempt en overal om mij heen zag ik mensen met gesloten ogen luisteren, helemaal in het moment. Tussen de liedjes door werd er niet geklapt, maar bleef het stil – alsof we aan het mediteren waren.”
Je zou me voorbij kunnen zien lopen terwijl ik zachtjes een tekst prevel of een liedje zing
“Dan trek ik de wandelschoenen aan en ga ik wandelen. Ik loop regelmatig NS-wandelingen van het ene treinstation naar het andere. Dit doe ik vaak alleen, zodat ik dingen op een rijtje kan zetten of teksten uit mijn hoofd kan leren. Je zou me voorbij kunnen zien lopen terwijl ik zachtjes een tekst prevel of een liedje zing.”
“Ik houd van twee soorten muziek: mooie, gedragen muziek, zoals die van Wende Snijders. Maar ik geniet ook van guilty pleasures als André Hazes, Elvis Presley, noem maar op.”
“Als kind las ik Kruistocht in spijkerbroek van Thea Beckman. Dat wekte in mij het verlangen naar avontuur. Dat gevoel draag ik nog steeds met me mee: als televisiepresentator kom ik overal en spreek ik de meest bijzondere mensen. Ook mijn theatervoorstelling voelt als een avontuur.”
Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!
“Op mijn gezin. Toen onze kinderen ongeveer 10 waren, besloten mijn vrouw en ik pleegkinderen op te vangen. Naast onze eigen dochters, die inmiddels rond de 30 zijn, maken nu ook drie volwassen pleegkinderen deel uit van ons gezin. Als ik ze samen zie – ieder met zijn of haar eigen persoonlijkheid – voelt het als een grote, warme familie.”
“De straten van Oaxaca in Mexico. Ik heb daar vroeger een tijdje gewoond en heb er veel vrienden. De stad loopt over van de geuren en kleuren en de muren zijn prachtig beschilderd met muurschilderingen en graffiti. De mensen zijn heel warm en hartelijk; voor mij voelt Oaxaca als de hemel op aarde.”
“Nooit meer televisie. In het theater heb je direct contact met het publiek en dat maakt het heel echt en prachtig.”
Tekst: Laura Hooijer
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
