Zo nu en dan laait in de christelijke kerk de discussie over homoseksualiteit weer op. Ik heb besloten mij hierover toch maar eens uit te laten. Of misschien toepasselijker verwoord: ik vind het hoog tijd dat ik ‘uit de kast’ kom. Met mijn overtuigingen, bedoel ik. Homoseksualiteit: mag het nu of niet? Dé vraag die veel christenen bezighoudt. Wat zegt de Bijbel hier nu eigenlijk precies over?

Ik ben opgegroeid met de overtuiging dat het absoluut zeer zondig was als mannen of vrouwen met elkaar het bed deelden. Het was de ‘hate the sin, love the sinner’-mantra dat ik veel om mij heen hoorde. Een zienswijze die ik zelf ook lange tijd aanhing. Maar, is het wel een zonde?

De Bijbel is geen wetboek

Allereerst vind ik dat de Bijbel hierover helemaal niet zo duidelijk is. Het is maar zeer de vraag of je de Bijbel überhaupt op deze manier moet gebruiken: als een wetboek waarin je hoopt een paar regeltjes te kunnen vinden waar je iets mee kunt of waar je vervolgens iemand mee om de oren kunt slaan. Ik denk dat de bijbel hier niet voor bedoeld is. Het is een boek – of eigenlijk beter gezegd, een verzameling boeken – vol met verhalen van mensen die vertellen over hun ervaringen met God. Verhalen die in een bepaalde tijd tot stand zijn gekomen en die met een bepaalde bril op werden opgeschreven.

Paulus anti-homo?

In de discussie rond homoseksualiteit wordt vaak met Paulus gezwaaid. Bijvoorbeeld in het boek Romeinen waar staat: ‘En met de mannen is het al even erg. Die willen niets meer weten van een natuurlijke seksuele omgang met vrouwen, maar branden van begeerte naar elkaar. Mannen die schandelijke dingen doen met andere mannen! Zo ondervinden zij de straf die ze verdienen voor hun afdwalen van God.’ (Romeinen 1:27 HTB)

Of 1 Korinthe 1:6 wordt geciteerd, waar staat: ‘Of weet je niet dat je lichaam een tempel is van de Heilige Geest? Je bent gekocht en betaald. Dus eer God met je lichaam.’ Echter de context waarin dit werd geschreven door Paulus was niet een context van een man en een man of een vrouw en een vrouw die vanuit liefde voor elkaar kiezen en exclusief elkaar willen liefhebben. Deze verzen staan meer in de context van afgoderij waarbij mannen zich vergrepen aan tempeljongens en waarbij er dus eerder sprake was van pedofilie dan van homoseksualiteit. In ieder geval gaan deze verzen niet over twee mensen van hetzelfde geslacht die met elkaar de liefde willen delen.

Het zou ook wel heel raar zijn als Paulus dat wél zo bedoelde en het in hetzelfde rijtje had gezet als afgoderij, leugens spreken, mensen lasteren, hebzucht en kwaadaardigheid. Want in dat rijtje vinden we die dubieuze woorden van Paulus. Hij lijkt het te hebben over misbruik: van elkaar en van de schepping. En dat we hiermee God onteren.

De essentie van de liefde

Ik geloof dat God liefde is en dat liefde zichzelf opgeeft voor een ander. Dat liefde haar belangen opzijzet en de belangen van de ander hoger acht dan die van zichzelf. Dat is de essentie van liefde. Paulus zegt het zo mooi in dat bekende hoofdstuk in de Bijbel 1 Korinthe 13. ‘

De liefde is geduldig, de liefde geeft niet op. Dat is de essentie van wie God is! En dat kan dus ook prima tussen mannen of vrouwen onderling bestaan. In datzelfde hoofdstuk staat: Liefde is geduldig en vriendelijk zijn. Liefde is niet jaloers zijn, niet vertellen hoe goed je bent, jezelf niet belangrijker vinden dan een ander. Liefde is een ander niet beledigen, niet alleen aan jezelf denken, geen ruzie maken en geen wraak willen nemen. Liefde is blij worden van het goede, en een hekel hebben aan het kwaad.

Je kunt het woordje ‘liefde’ in dit hoofdstuk ook vervangen door ‘God’. Dat vond ik vroeger al zo mooi, want de tekst komt dan op een heel andere manier binnen. God is liefde. God is geduldig. God verdraagt alles. Blijft altijd hopen en geloven, en geeft niet op. God is het die een ander hoger acht dan zichzelf! Dat is toch prachtig?

Hypocriet bijbellezen

Ik kom er steeds meer achter dat de Bijbel niet een in beton gegoten wetboek is. We zijn vaak zo ongelooflijk hypocriet: we kiezen de schriften uit zoals het ons past. Ik bedoel, we vinden toch ook niet dat vrouwen hun mond moeten houden en alleen nog maar naar hun man moeten luisteren? Of de meesten van ons eten gedachteloos wel eens een lekker broodje ham of ander varkensvlees of garnalen, toch? Volgens de Bijbel mag dat niet. En we vinden toch ook niet dat we op de zondag of de Sabbat niets mogen doen? Ik denk overigens dat de meeste mannen ook gewoon, zonder nadenken, ’s avonds naast hun vrouw in bed kruipen, of ze nu ongesteld is of niet. Ook dat verbiedt de Bijbel.

Dus waarom zijn dat dan wetten waarvan we allemaal zeggen: 'Ja die gelden niet meer?’ Maar op het moment dat twee mannen of twee vrouwen vanuit liefde en vanuit toewijding voor elkaar willen kiezen, dan zwaaien we opeens met de meest discutabele teksten en zeggen we: ‘Ja, maar dat mag niet, want dat zegt de Bijbel!’ Die selectieve manier van Bijbellezen staat mij enorm tegen.

Mijn droom

Kortom, de bottom line is voor mij: er is helemaal niets mis met de liefde tussen mannen en vrouwen onderling. Mijn hartelijke zegen hebben ze. Ik had ooit de ambitie om een trouwdienst te mogen leiden en een stel te mogen inzegenen. Dat heb ik inmiddels meerdere keren mogen doen. Inmiddels heb ik een nieuwe droom op mijn bucketlist gezet: ik hoop op een dag een homostel te mogen inzegenen met hun huwelijk! Want God is liefde. En wat is er mooier dan twee mensen die dat samen willen uitleven? Dat is wat mij betreft nog steeds iets wat het leven de moeite waard maakt.

Foto door Mikail Duran voor Unsplash