
De Bijbel Open
Leestijd: 4 minDoor Jurjen ten Brinke
Het bekende Bijbelgedeelte van de intocht in Jeruzalem spreekt tot de verbeelding. Zéker als je in Israël bent geweest en je een (hedendaags) plaatje hebt bij wat zich toen heeft afgespeeld.

Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meerHet is dubbel, want dit is de intocht die Jezus ‘verdiende’. In die zin, dat Hem alle lof wordt toegezongen. Mensen verwachten – terecht – alles van Hem. Immers: de beloofde Messias, over wie de profeten zo veel hadden gesproken, komt eraan. Zittend op een ezelsveulen, zoals Zacharia honderden jaren daarvoor had geprofeteerd. Zachtmoedig en nederig; niet als heerser.

Jurjen ten Brinke: 'Het verhaal van Saul laat zien wat er gebeurt als je je eigen keuzes boven God stelt'
Maar begreep het volk werkelijk wat hier gebeurde? Hadden ze dóór dat deze Messias niet kwam om de Romeinse overheersers van de troon te stoten, maar om het koninkrijk van God te vestigen? In zekere zin kun je zeggen dat dit koningsdagtafereel een aantal dagen later in een deceptie eindigde. Zouden er mensen zijn geweest die hier ‘Hosanna’ riepen, terwijl ze nog geen week later meededen met het ‘kruisig Hem’-gejoel? Dat vind ik een aangrijpende gedachte.
Een tijd geleden sprak in onze kerk een Iraanse zuster over dit Bijbelgedeelte. Ze stelde ons de intrigerende vraag of wij ook symbolisch onze mantels, onze ‘buitenkant’ en gecreëerde identiteiten, willen neerleggen voor Jezus. Om daar vervolgens zijn identiteit, zijn leven in ons voor terug te krijgen.
Leg je je eigen mantel en identiteit af als een loper op het pad waarover Jezus je leven binnenkomt? En hoe is dat dan te zien in je leven, als Jezus vanaf de troon van je hart je denken en doen, je voelen en spreken bepaalt?

Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!
Het raakte me, omdat dit zoveel verder gaat dan een gewoon eerbetoon. Het betekent dat je de autoriteit over je leven uit handen geeft aan je Schepper, die je maakte en aan wie je mag toebehoren. De leerlingen van Jezus hadden in de jaren dat ze met de Heiland optrokken, geleerd dat ze alles wat van henzelf was, mochten loslaten om Hem te volgen. Dat ging weliswaar met vallen en opstaan – juist ook rond het lijden en sterven van Jezus, toen alles voorbij leek. Wat werd er veel geloof van hen gevraagd. In die zin hebben wij (die kunnen terugkijken wat de Bijbel erover zegt) het gemakkelijker. Maar ze hielden stand.
Gezegend is Hij die komt in de naam van de Heer. Vraag jezelf in deze week voor Pasen eens af hoe Hij in jouw leven terecht is gekomen. Wellicht kun je vandaag voor het eerst, of opnieuw, je ‘mantel’ afleggen en Hem vragen: ‘Vorm mij naar uw beeld. Zodat – door sterven en opstanding heen – uw naam gezegend wordt.’ Hosanna!
