De vuurwerkopslagdirecteur

De Enschedese vuurwerkramp is voor haar zo’n verhaal dat gedeeld moet worden. Dit jaar is het 25 jaar geleden dat deze ramp plaatsvond. Om inzicht te geven in de ingrijpende gevolgen hiervan, maakte de EO een serie over deze tragedie. Katrien speelt hierin het personage van de vuurwerkopslagdirecteur. Een gevoelige rol die veel tact vereist, beseft Katrien. “Het is nogal wat als er – door een ontploffing van jouw bedrijf – mensen zijn omgekomen. Mensen uit je eigen wijk, waar jij zelf bent geboren en getogen. Hoe leef je met dat besef? Ik ben ervan overtuigd dat mijn personage de ramp ook nooit heeft gewild en juist dát is de tragiek ervan. Die schrijnende kant wil ik benadrukken. Ik hoop dat de kijkers zien dat we dit met nuance en zorg hebben gedaan.”

De schrijnende kant van mijn personage wil ik benadrukken.

Gesprek met slachtoffers en nabestaanden

Ter voorbereiding op haar rol is Katrien veel in Enschede geweest, om in gesprek te gaan met slachtoffers en nabestaanden. Ze is zich er sterk van bewust dat dit niet makkelijk was voor de betrokkenen. “Ik moest mij goed realiseren dat ik sprak met mensen die getraumatiseerd zijn. Daar moet je uiterst zorgvuldig mee omgaan. Ik wil niet dat mensen het gevoel kregen dat ik even informatie kwam halen, zodat ik goed acteerwerk kon leveren.”  Door zo diep in de ramp en de gevolgen daarvan te duiken, merkt Katrien dat de gebeurtenis nóg meer voor haar gaat leven. “Iemand kan wel in grote lijnen vertellen wat er is gebeurd, maar het is anders als een slachtoffer dit zelf gedetailleerd vertelt. Zo beschreef iemand dat hij rook zag, een deur opendeed en een been zag liggen; dat komt wel binnen.”

Zo beschreef iemand dat hij een deur opendeed en een been zag liggen; dat komt wel binnen.

‘Enschede staat in brand’

Katrien heeft ook veel gesprekken gevoerd met haar familie. Een groot gedeelte van hen komt uit Enschede, en haar oom woonde destijds vlakbij de wijk waar de ramp plaatsvond. “Ik kom uit een rasechte Tukkersfamilie, maar thuis spraken we nooit dialect. Tot op de dag van de ramp. Ik had mijn moeder nog nooit Twents horen praten, maar toen ze me in paniek opbelde terwijl ik in Amsterdam was, kon ze alleen maar schreeuwen: ‘Enschede staat in brand!’ Ik ben toen gelijk naar mijn familie in Enschede gegaan en de stress die ik toen bij mijn oom voelde kan ik mij nog als de dag van gisteren herinneren. Hoewel ik mezelf niet wil neerzetten als slachtoffer, want dat waren de mensen daar”, voegt ze eraan toe.

• 

  De vuurwerkramp in Enschede liet diepe sporen na bij Aniek

  De vuurwerkramp in Enschede liet diepe sporen na bij Aniek

Recht doen aan het verhaal

Het verfilmen van de ramp maakte diepe indruk op Katrien. “Er wordt op dat moment iets nagemaakt wat écht is gebeurd. Het besef dat de mensen die wij spelen daar toentertijd echt stonden en explosie na explosie zagen, raakte mij enorm. Ik hoop dat de serie daarom eer doet aan de verhalen van de nabestaanden. Dat deze verhalen eindelijk heel Nederland bereikt en de zwaarte van de impact een gezicht krijgt. Als we dat kunnen waarmaken, kan ik spreken van een succesvolle serie.”