Waarom vertel ik dit? Om de lezing van vanochtend. Omdat die mijn verlangen raakt en mijn hoop, omdat het nooit gaat over de acties maar over een gezamenlijk verlangen en een hart dat weer even opspringt, het mijne, het jouwe. Daarom is een crowdfunding interessant: omdat het weer even mensen aan elkaar verbindt. Jou en mij, rond onze hoop en ons gedeelde verlangen. Dit staat er in een tekst van Jesaja, één van de allergrootste profeten uit de Tenach, het Oude Testament. Briljant poëtisch en diep visionair, dit zag hij over de profeet, de Messias, de toekomst die komen zou:

“Hij roept niet, hij schreeuwt niet en op straat verheft hij zijn stem niet. Het geknakte riet zal hij niet breken, de kwijnende vlaspit niet doven, in waarheid zal hij de gerechtigheid laten stralen. Onvermoeid en ongebroken zal hij op aarde gerechtigheid laten zegevieren de verre kusten zien uit naar zijn leer.”

Christenen zien dat vervuld in de Man van Nazareth, maar het gaat niet exclusief over de Rabbi. Het gaat over hoop, over een toekomstdroom, over een manier van zijn. En naturlijk moet er soms geschreeuwd worden en de stem worden verheven, maar de teneur is duidelijk. Dat streven naar gerechtigheid, in chaos en verwarring, in highs and lows, onvermoeibaar. En alles wat onderweg geknakt of gebroken lijkt, krijgt liefdevolle verzorging, niets wordt vertrapt omdat het toch maar ‘dor hout’ is, vitaliteit is niet een vereiste om te mogen bestaan – vitaliteit wordt uitgedeeld, vitaal leven wordt gedeeld door beschadigde mensen, die samen even weer weten dat ze bestaan als ze elkaar in de ogen kijken en elkaar leren waarderen.

Onvermoeid en ongebroken, dat is hoe de gerechtigheid over de aarde rondwaart. En daar dan maar weer op intappen, als vermoeidheid en gebrokenheid, of cynisme en angst ons stil hebben gezet. En het zijn de verre kusten die hier naar uitzien, naar gerechtigheid – zeker in tijden van stijgende zeespiegels en dreigende klimaatoorlogen.

Elke dag dan maar weer opnieuw op weg gaan, met een nieuwsgierigheid naar wat de dag gaat brengen, je eigen geknakte riet-delen laten oprichten en verzorgen, andere kwijnende kaarsvlammetjes een beetje verzorgen en recht laten zegevieren, al is het maar op de vierkante centimeter. Ook vandaag, zo aan het begin van de week.

Een hele goede maandag gewenst, en vrede natuurlijk – en alle goeds.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.