Zouden we het nog weer leren? Het gemak en de eenvoud van de aanraking? Ik heb er alle vertrouwen in hoor, we leerden boksen, ellebogen, voetgroeten en niezen in ellebogen. We zouden ook gewoon weer kunnen moeten terugkeren naar handen, hugs, halve hugs, high fives, kussen op de wang en al die andere vormen van contact die afgelopen tijd zo onmogelijk waren. Het is iets moeilijker dan het weer aanleren van boksen en ellebogen, want er komen geen overheidscampagnes over hoeveel zoenen en wanneer wel en niet en hoe een knuffel werkt. Terwijl het misschien net zo gezond is als het gevaarlijk was tijdens de coronacrisis (die overigens nog niet voorbij is, maar het gaat wel hard nu hoor met al die vaccinaties).

Vandaag lees ik dit in de teksten van de dag: “Toen Jezus van de berg was afgedaald volgde Hem een talrijke menigte. Een melaatse kwam naar Hem toe en smeekte Hem op zijn knieën: 'Als Gij wilt Heer, kunt Gij mij reinigen.' Jezus stak de hand uit, raakte hem aan en zei: 'Ik wil, wordt rein.' En terstond werd hij van zijn melaatsheid gereinigd.”

Hij stak zijn hand uit en raakte hem aan. Een bijzonder gebaar temidden van één van de ergste en meest besmettelijke ziektes van die tijd. Het gaat hier niet om een vroege anti-overheidsreglementen campagne maar dan 2000 jaar eerder. Hier breekt een andere werkelijkheid binnen in de dagelijks geleefde werkelijkheid en de aanraking is de sleutel.

Moeder Theresa schrijft over de aanraking en de liefde, in onze westerse cultuur: 'Tegenwoordig is de meest verschrikkelijke ziekte in het Westen niet tbc of lepra; maar zich ongewenst, ongeliefd en in de steek gelaten voelen. Wij moeten de lichamelijke ziekten met medicijnen verzorgen, maar het enige geneesmiddel voor de eenzaamheid, de verwarring en de wanhoop is de liefde. Veel mensen in deze wereld sterven bij gebrek aan een beetje brood, maar er sterven er meer door een gebrek aan een beetje liefde. De armoede in het Westen is een ander soort armoede; het is niet alleen een armoede door eenzaamheid, maar ook een gebrek aan spiritualiteit. Er bestaat een honger naar liefde zoals er een honger naar God bestaat.'

TBC, lepra, melaatsheid, corona – allemaal machten om rekening mee te houden en uiterst voorzichtig mee te zijn. Het maakt de mens kapot. Maar tegelijkertijd – en dit mag benadrukt worden nu corona zich terugtrekt, is er nog een andere killer in de straten: eenzaamheid en uitsluiting, je niet geliefd voelen.

Vanochtend steekt Jezus van Nazareth tegen alle verwachting in een hand uit en raakt de melaatse aan. Het zal weer aan ons zijn de komende maanden om elkaar weer aan te raken, soms ongemakkelijk, soms onzeker. Het hoeft niet allemaal tegelijk in het hier en nu – maar aanraking en liefde voor mensen dichtbij en veraf – is nogal belangrijk. Dat we het maar weer mogen leren en erin groeien.

Tot zover vanochtend. Een hele goede vrijdag gewenst, een goed weekend – maandag weer een nieuwe popupgedachte en voor nu: vrede gewenst, en alle goeds.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.

Deel dit artikel: