Wijsheid in je werk, inzicht in de ander, wijsheid voor de toekomst, wijsheid ten opzichte van de jongere generatie, wijsheid tegenover onrecht en wijsheid die ontstaat door lang leven, goed luisteren, rustig afwegen en veel leren. Wijsheid is niet de hoogst gewaardeerde eigenschap in onze cultuur. Misschien is het een te traag te verkrijgen goedje óf heeft het te weinig adrenaline, lijkt er te weinig actie in te zitten en misschien is dat ook wel zo. Misschien horen we in wijs, grijs, en als onze cultuur ergens een broertje dood aan heeft, dan is het wel aan het einde van het leven.

Maar wijsheid, wat een zegen is dat. Als je het goede woord weet, als je besef hebt van de strubbeling van de ander. Als je genadig kunt zijn naar jezelf, als het niet vandaag of morgen allemaal hoeft opgelost, omdat je weet dat dit niet kan. Als je in je overwegingen de openheid hebt naar de Eeuwige, als je niet alleen met de ratio van de dag of van je levensjaren, maar met de wijsheid van generaties, met een oude geest, nieuwe keuzes kunt maken.

Vanochtend lees ik in het boek Wijsheid een loflied op de Wijsheid en dat wil ik graag met jullie delen. Dit staat er:

“De wijsheid is een geest, verstandig, heilig, enig, veelzijdig, subtiel, beweeglijk, doordringend, smetteloos, helder, onkwetsbaar, bedacht op het goede, scherpzinnig, onweerstaanbaar, weldadig, menslievend, standvastig, onwankelbaar, onbekommerd, alles vermogend, alles overziende, alle geesten doordringend, hoe verstandig, zuiver en subtiel ze ook zijn.

Want de wijsheid is beweeglijker dan alle beweging; zij doordringt en doortrekt alles door de kracht van haar zuiverheid. Van geslacht tot geslacht treedt zij binnen in heilige zielen en maakt hen tot vrienden van God en tot profeten. Want God bemint alleen diegene die met de wijsheid samenwoont. Want zij is schoner dan de zon en overtreft de hele sterrenhemel. Met het daglicht vergeleken blijkt zij de meerdere te zijn, want het daglicht wordt afgelost door de nacht, maar de wijsheid wordt niet overmeesterd door het kwaad."

Zelf al zou je geen idee hebben wat met Wijsheid bedoelt wordt, na zo’n lyrisch juichlied zou je het toch graag willen ervaren. Of hebben. Of tenminste er een beetje in kunnen delen.

Gisteren in een zoomcall met vijf jonge studenten uit Vlaanderen ging het over de vraag of Bijbelverhalen in deze tijd überhaupt nog zin hebben. Het antwoord is dit: verscholen en verborgen in die oude teksten ligt wijsheid. Het ligt er niet voor het oprapen, je moet de worsteling ermee aan, maar het is een bron – niet de enige; traditioneel is ook de natuur altijd beschouwd als een bron van wijsheid, maar deze teksten ook. Samen werkt misschien nog wel het beste.

Tot zover even voor vandaag. Een hele wijze donderdag gewenst – en vrede, en alle goeds.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.