dat plaatsen van religie op een voetstuk op maatschappelijk niveau, dat is toch maar gek eigenlijk. toch? wij vinden dat toch best gek?

— Tim Hofman ♔ (@debroervanroos) February 12, 2015

nee maar serieus. religieuze feestdagen horen niet meer bij een seculiere rechtsstaat. lekker thuis je dingetjes vieren in je vrije tijd.

— Tim Hofman ♔ (@debroervanroos) May 14, 2015

-monarchie omverwerpen
-samenleving seculariseren
-drugs reguleren (scheelt veel g(ew)eld)
-lief zijn voor elkaar
-Rens Kroes kussen

— Tim Hofman ♔ (@debroervanroos) September 15, 2015

Kees van der Staaij van SGP is eigenlijk een maatschappelijk geaccepteerde schizofreen die van z'n waanbeeld z'n werk heeft kunnen maken.

— Tim Hofman ♔ (@debroervanroos) September 16, 2015

Ik heb misschien nog meer dan jij een afkeer van het ‘rationaliseren’ van christelijke beweringen door logische kunstgrepen en cirkelredeneringen. Dat ga ik dus niet doen. Ik ga ook niet betogen dat het christendom zo ontzettend veel goeds brengt in de vorm van liefdadigheid dat het opweegt tegen de waanzinnige uitwassen, want dat kan ik niet hard maken. Wel ga ik je in drie punten (want zo bouwen dominees hun preken op) vragen om wat meer mildheid voor de reli-gekkies in je land.

1. Om de democratie

Ja, we zouden allebei liever zien dat de SGP niet politiek actief was. Maar hé, wat wil je nu eigenlijk? Zij kunnen al vele verkiezingen lang op een stabiel aantal zetels rekenen. Jij wilt met #GeenPeil een referendum helpen organiseren dat minder draagvlak heeft in Nederland.
Omwille van de democratie moet jij accepteren dat het gereformeerde, ik accepteren dat het ultrarechtse geluid van de Staatkundig Gereformeerde Partij er is en door een significant deel van ons volk gewaardeerd wordt. Alles wat we kunnen doen is een gezond tegengeluid bieden, hopend dat het veel mensen brengt tot wat wij zien als rede.

2. Omdat wij best meevallen

Als je alle christenen op één hoop veegt en aanneemt dat wij allemaal in een angstige bijgelovige sprookjeswereld leven, maak je een karikatuur van ons. Je doet dan in feite hetzelfde als de meest fundamentalistische christenen: je gaat ervan uit dat we allemaal het volledige middeleeuwse pakketje voor zoete koek moeten slikken. Niet waar, dus.

In de kern van de christelijke traditie, en nog sterker in de protestantse traditie die van oudsher in de meeste provincies van ons land heerst, zit een zelfreinigend principe. Het principe van ‘blijf onderzoeken, blijf ontwikkelen’. Het gros van ons is minstens zo zelfkritisch als de gemiddelde seculier. Een populair gereformeerd adagium is: Ecclesia semper reformanda est, en dat betekent: een beetje kerk blijft altijd hervormen. Zoals ik deze zomer en jij in 2014 in een andere context zei:

maar ah well, tradities zijn er om te vernieuwen. (Zwarte Piet wordt wat mij betreft overigens paars.)

— Tim Hofman ♔ (@debroervanroos) November 12, 2014

3. Om de dromers

Wat trekt mensen in 2015 nog aan religie? Misschien vind je het onbegrijpelijk stupide. Trek je het irrationele niet. Dat snap ik wel. Maar hé, je bent best een succesmens. Jij en ik, we doorliepen beiden een pretentieus gymnasium in regio Rotterdam, we zijn blanke heteromannen in een van de meest welvarende landen ter wereld en dus ultra-bevoorrecht. Jij en ik, we gedragen ons achterlijk en komen dan vrolijk binnen bij een omroep. Jij en ik, we hebben religie eigenlijk niet nodig.

Sommigen hebben dat wel, zij die verliezen lijden, weinig kansen hebben op de arbeids- of datingmarkt, niet leuk gevonden worden, weinig talenten, gezondheid, energie hebben. Gun hen nou toch het houvast, het droombeeld, de verhalen. Ja, een beetje opium van het volk, zou Marx zeggen – maar zette Marx er niet net zo goed opium tegenover met z’n droombeeld van een egalitaire samenleving? En jijzelf wilt opium voor ’t hele volk legaliseren, dus waar hebben we het over.

Ook ik heb religie nodig

Gun niet alleen hen die lijden, maar ook mij religie. Ik wil bidden, niet omdat het God of de wereld verandert (al hoop ik soms van wel), maar omdat het mij verandert. Ik wil van hoop zingen en oude verhalen vertellen en horen. Niet omdat ik geloof dat ze een directe link met de werkelijkheid in heden-verleden-toekomst hebben. Wel omdat ze mij vergezichten schetsen van beloofde landen, water in de pestwoestijn die ik overal om mij heen zie en mij moedeloos maakt.

Die rituelen en verhalen, maar ook het sociale aspect (samenkomst!) doen iets met mensen. Ze halen het slechtste in ons naar boven, en dat is jihad en Westboro. Maar ook het beste. Ze inspireren mij en tienduizenden anderen dagelijks om uit te zien naar een mooiere wereld, om te zien naar de naaste en in te zien dat er veel weerloze schoonheid is die het waard is om voor te vechten.

Wie kan daar nou tegen zijn, man?
Logenstraf de gekkies in jouw midden, dan doen wij het met de onze, en omhels mijn religie als ’n prettig gestoord kenmerk dat soms nog best romantisch kan uitpakken ook. Als tegenprestatie draag ik dan al mijn schaapjes vanaf de kansel op om Spuiten en Slikken te kijken. Kun jij aan de hand van je kijkcijfers zien of die christenen inderdaad alles kritiekloos aannemen 😉

Foto: Fragment uit het programma Spuiten en Slikken waarin Tim op bezoek gaat in Siberië bij de reïncarnatie van Jezus.

Dit blog is eerder gepubliceerd op 25 september 2015.