We mochten met onze band Trinity voor ze spelen. Het was ijzig koud: min tien. En we kregen van aanvoerder Henk Stoorvogel de opdracht: “Breng de temperatuur met je show maar een paar graden omhoog.”

Nu houdt iedereen op z’n tijd van een leuke uitdaging en deze was natuurlijk helemaal op ons lijf geschreven. Dus met de band gaven we een hemels feestje en de mannen in hun rode truien – en al hun vrienden – gingen als één man de lucht in. Op de beat.

Eindelijk hadden we eens aandacht voor mannen in de kerk, die steeds meer een lieve vrouwenclub aan het worden was. Mannen rond vuren. Biddend over de hooglanden van Schotland trekkend. Rennend in muskathlons. Mannen met ballen en met hart voor de zaak. Ik vond het wel gaaf om te zien.

Wees eerlijk: de rol van mannen is ontzettend veranderd in de afgelopen vijftig jaar. Het was daarom hoog tijd voor een goede emancipatie. Een term uit een van de preken van Henk dat weekend gebruiken we in de band nog steeds te pas en te onpas: “Doordienen, jongens!” Met andere woorden: niet met de beentjes omhoog zodra je thuiskomt of klaar bent met jouw eigen stukje. Een hele maatschappij wacht op je.

Maar dat dienen doe je niet in je eentje. Als een kip zonder kop. Nee: eerst moet je echt volwassen willen worden. Laten schaven aan jezelf. Ik las pas dat we als mannen zo in beslag genomen worden door carrière, klussen, gezin, familie en onze hobby’s, dat we chronisch te weinig prioriteit geven aan vriendschappen en goede gesprekken. En dat is tot mijn schaamte echt waar. Ik ben gezegend met mijn ‘band of brothers’ wat dat betreft. De Musketier- en kampvuuravonden legden die noodzaak destijds al bloot, maar deze initiatieven lijken nu ondergronds te zijn gegaan.

Misschien moeten we nu de temperatuur juist een paar graden omlaag brengen. Iets meer koelte in de verhitte discussies. Iets meer zachtheid in de politiek. En hard nadenken hoe je jongens opvoedt tot mannen met ballen, en hart voor de maatschappij.