Scrol naar beneden voor de 'Ik ben' video met Marjan

Voor de maagverkleining kampte Marjan al lang met overgewicht. “Ik at meer dan gemiddeld, maar niet buitensporig veel. Toen ik de vijftig passeerde, ging het opeens heel snel. Door aan rugaandoening kan ik niet sporten en gebruik ik dagelijks een rolstoel. Dat telt dubbelop,” zegt ze. Resoluut voegt ze toe: “Ik wil me niet voordoen als heilig boontje, want ieder pondje gaat door het mondje. Maar ik zie wel duidelijk verschil tussen mensen die veel kunnen eten en geen gram aankomen of mensen die net iets meer eten en wel aankomen.”

Chronische pijn

Door haar overgewicht had Marjan chronische pijn. “Om de haverklap had ik een soort spit, liep ik drie dagen scheef en kon ik bijna niets. Lopen ging ook heel slecht. Dat kwam door m’n rugaandoening, maar zeker ook door m’n gewicht. Daarnaast sliep ik slecht, want ik snurkte enorm en werd kortademig wakker. Overgewicht zit overal, ook inwendig,” legt ze uit. “Honderd kilo was altijd m’n grens, maar opeens zat ik daar overheen en woog ik 115.3 kilo. Ik probeerde van alles om af te vallen en dat ging best. Dan was ik blij en nam ik me voor om het nooit meer zo ver te laten komen. Maar voor ik het wist, zat het er weer aan. Soms zelfs met extra kilo’s. 

De lijst aan complicaties die je kunt krijgen door overgewicht, is gigantisch.

Doordat Marjan darmkanker heeft gehad, heeft ze regelmatig contact met een MDL-arts. “Tijdens een gesprek kaartte hij een maagverkleining aan. Hij dacht dat ik daar erg van op zou knappen. De lijst aan complicaties die je kunt krijgen door overgewicht, is gigantisch. Denk aan hart- en vaatproblemen, suikerziekte, een te hoog cholesterol en slecht lopen en slapen,” vertelt ze. “Hij schreef een verwijsbrief die vervolgens driekwartjaar op m’n tafel lag. Ik lag vaak in het ziekenhuis en het was een vreemd idee om er nu zelf voor te kiezen om naar het ziekenhuis te gaan. Maar ik had eigenlijk geen keuze, want uit mezelf lukte het niet om af te vallen. Als ik zo doorging, zou dat funest voor m’n lijf zijn. Biddend hakte ik de knoop door en ik had direct vrede over mijn keus.”

Beroerd

Na diverse keuringen en een voortraject bij de obesitaskliniek werd Marjan geopereerd. “Ik moest een nachtje blijven, maar het werden er vijf. Ik kon werkelijk niets binnen houden. Zelfs als ik speeksel doorslikte, moest ik al overgeven. Doordat m’n - inmiddels - kleine maag over de lengte doorgesneden was, ontstonden er zwellingen, waardoor m’n maag tijdelijk helemaal dicht zat. Ik voelde me erg beroerd,” vertelt ze. “Na een week knapte ik op. Maar thuis kreeg ik al snel heftige pijn op een specifieke plek in m’n buik. Het werd steeds erger en ik kon geen stap meer verzetten. Ik lag met morfine op bed. Na allerlei onderzoeken bleek dat ik in m’n buik een beknelde zenuw had als gevolg van de operatie. Toen kreeg ik een pijnblokkade en sindsdien gaat het goed met me.”

Patat

Sinds de maagverkleining is het voor Marjan een zoektocht wat ze wel en niet kan eten. “Het is heel apart. Gewone aardappels vind ik vreselijk om te eten, maar patatjes zijn krokanter en dat lukt wel. Patat klinkt ongezond, maar ik kan er nu maar tien op en dan zit ik vol. Ik nam me voor om geen zoete dingen meer te eten en laat nu alle suiker staan. Ik krijg nu een compleet ander leven,” glimlacht Marjan. “Ik kan weer beter lopen, bukken en snurk niet meer. Ook heb ik een andere maat. Ruim vijfentwintig kilo viel ik al af. Ik krijg veel complimentjes en dat doet me goed. Ik merk dat ik mezelf onbewust minderwaardiger vond, omdat ik niet voldeed aan het ideaalbeeld.”

Je moet erg veel voor een maagverkleining over hebben

Sommige mensen zeggen dat een maagverkleining een makkelijke manier is om af te vallen. Maar dat is Marjan niet met ze eens. “Je moet er erg veel voor over hebben. Zo moet ik m’n leven lang vitamines blijven slikken omdat m’n lichaam ze niet meer aanmaakt. Dat zijn drie tabletten per dag. Ook heb ik last van haaruitval, voel ik me slap, moe en heb ik weinig energie omdat ik niet veel kan eten. Dat wordt hopelijk wel beter. Maar er zijn een hoop dingen die ik ervoor moet laten.

Bewuster

Toen het na de operatie pittig was, dacht Marjan weleens ‘Waar ben ik aan begonnen?’. “Mensen die voor de keuze van een maagverkleining staan, moeten er niet lichtzinnig over denken. Ondanks alles wat erbij komt kijken, zou ik het persoonlijk toch weer zo doen,” vertelt ze. “Ik ben heel blij met hoe het nu met me gaat. Nu leef ik uit dankbaarheid en leef ik bewuster. Ik ben blij dat ik nu met m’n lichaam God beter kan eren, omdat ik niet meer al die troep in m’n lijf steek.”

• Eva’s jaarthema: ‘Ik ben’

Lees verder: Nanja viel 87 kilo af