Ik heb zelf natuurkunde gestudeerd en heb er eigenlijk nooit een probleem bij gevoeld beide verhalen met elkaar te combineren. Sterker: het verhaal over het ontstaan van elementaire deeltjes in fracties van seconden onder bizarre omstandigheden vond ik wonderlijk fascinerend en ik las dat moeiteloos terug in de eerste dag van het scheppingsverhaal.

Er zijn er echter die dergelijke symbiose van schepping en evolutie te vuur en te zwaard bestrijden. Cees Dekker heeft eerder boeken over dit thema geschreven en toen werkelijk alle kleuren stront over zich heen gekregen van juist rechtzinnige gelovigen. Pek en veren en een digitale brandstapel waren zijn deel. Cees bleef daar zelf kalm en uiterst inhoudelijk op reageren en daarmee dwong hij respect af.

Hij vertelde me dat de reacties op Oer opvallend mild waren. Juist uit christelijke hoek lijkt er (zoals ook bij andere hete hangijzers) een langzame evolutie gaande. Men accepteert dat er verschillende manieren zijn om Bijbelgetrouw teksten te lezen en interpreteren. Men heeft kritiek, maar ook waardering, en Cees en de zijnen worden niet meer uitgemaakt voor dwaalleraars en antichristenen.

Maar wat nog meer opzien baart, is dat dit boek een regelrechte bestseller is. Het verhaal spreekt een breder publiek aan dan het christelijke. Ik vroeg Cees of het boek daarmee ook een missionair karakter heeft gekregen. Hij vertelde dat verschillende mensen echt geraakt waren door de beschrijving van de incarnatie of de lijdensweg van Christus in Oer. Een boek over evolutie dat ongelovige mensen op overtuigende wijze het grote verhaal van het evangelie vertelt? Dat mag toch een kleine revolutie heten.