“Nee, de blauwe buis moet aan de andere kant!”
“Staat hij nu niet heel erg scheef?”
Hij kijkt me aan, zucht diep en zegt:
“Ga maar naar binnen. Hier heb ik niks aan.”

En daar ga ik dan. Druipend van ongevraagd advies. Hij is nu de badmeester. Binnen aangekomen krijg ik er nog eentje na van onze zoon:

“Mam, je bemoeit je ook echt met alles hè.”

• 

  Bestel nu het Eva Zomerboek 2025 ☀️

  Een extra dikke editie vol zomerse inspiratie! Met o.a. een aangrijpend verhaal over het surfdrama in Scheveningen, meditatiemomenten, Tooske’s favoriete zomerplekken, kleurplaten, puzzels, mocktails én meer.

  Klik hier

Reddende engel op badslippers

Ik overdenk het. Ben ik echt zo’n bemoeial? Ik bedoel… ik weet gewoon veel. En ik deel dat graag. Met liefde. Ter verrijking van de ander. Of heet dat inderdaad gewoon bemoeien? Toch vind ik het een soort moederplicht. Ik ben de reddende engel op badslippers.

“Je kunt niet in je winterjas, het wordt 26 graden.”
“Doe je kniebeschermers om als je naar de skatebaan gaat.”
“Nee, de hond houdt er niet van om aangekleed te worden.”

Ik bemoei me, ja. De hele dag door. Maar wel met de beste bedoelingen.

Ik bemoei me, ja. De hele dag door. Maar wel met de beste bedoelingen. Ik probeer levens te redden, ruggen te sparen, oververhitting te voorkomen en dierenrechten te beschermen.

Misschien komt er een moment — een leeftijd — waarop je leert loslaten. Dat je beseft dat de wereld niet vergaat als je even je mond houdt. Dat kinderen hun eigen fouten móéten maken. En dat je man ook prima een zwembad kan opzetten zonder jouw deskundige commentaar.

Sterker nog: het zwembad staat. Als een huis. Zonder mij. Zwijgen is soms inderdaad goud. En heel soms ook gewoon een verademing. Voor de rest van het gezin.