Navigatie overslaan
Sluit je aan
Uitgelichte afbeelding
© Nathalie van der Straten

Rike verzamelt druk­pop­pe­tjes: 'Stoppen? Nog lang niet'

Interview

Leestijd: 2 minVisie

Dertig jaar geleden had Rike Platenkamp (74) nog geen idee wat een drukpoppetje was. Nu speurt ze soms jarenlang naar dat ene zeldzame exemplaar. De Almelose heeft bijna negenduizend van deze houten figuurtjes die je met je duim moet indrukken om ze te laten bewegen.

Verzamelingen

Bijna iedereen heeft weleens iets verzameld. Meestal ruimen we de boel na verloop van tijd weer op, uit ruimtegebrek of desinteresse. Behalve Tom, Rike en Herman. Zij krijgen geen genoeg van hun verzameling.

“Op de rommelmarkt kwam ik per toeval een kapot drukpoppetje tegen. Ik wilde het meteen meenemen en repareren, want ik dacht dat het heel mooi zou staan op de piano die ik van mijn moeder had gekregen. Toen ik mijn eerste drukpoppetje had gerepareerd en hem op de piano zag staan, begon mijn liefde voor deze poppetjes.

Eerst kocht ik ze op rommelmarkten en in kringloopwinkels. Maar na verloop van tijd had ik alle exemplaren uit Nederland gespaard. Daarom zocht ik contact met verzamelaars in het buitenland, bijvoorbeeld in Duitsland en Amerika, die hun poppetjes aan mij verkochten. Zo ben ik in 2018 door de Verzamelbeurs uitgeroepen tot Verzamelaar van het Jaar. Ik had toen 7114 exemplaren, nu zijn dat er bijna negenduizend.

Ondanks de vele poppetjes ben ik nog lang niet van plan te stoppen. Het internet afspeuren naar nieuwe pareltjes geeft mij zo veel voldoening. Pas kreeg ik bijvoorbeeld na jaren zoeken het poppetje van de Bremer Stadsmuzikanten. Wat ook leuk is: ik mail vaak in het Engels en Duits, waardoor ik mijn talen onderhoud.”

Tekst: Laura Hooijer