Een donkerbruin bier, met een onverwachts frisse twist. Eentje om serieus te nemen, zogezegd. Niet te zwaar op de hand, maar een serieuze smaaksensatie. Niet dat ik verder een bierkenner ben en deze popupgedachte is geen plek voor een bierrecensie. Maar de naam is te mooi. Freigeist Spiritus Sanctus.

Het is wat Paulus heeft gevonden. Een Freigeist. Een Geest die dusdanig bevrijdt dat alle bestaande wetmatigheden op de schop gaan. Een Geest die hem zo heilig is geworden dat hij zich door niemand meer de wet laat voorschrijven. Spiritus Sanctus, rechtstreeks van boven. Zonder zich er ook maar op één moment op te laten voorstaan, want het is niet zijn project. Het is een Freigeist die hem vleugels geeft. En dan niet in alcoholische zin. Dit staat er vanochtend

Waar blijft dan de eigen roem? Die is onmogelijk geworden! Door welke wet? Door die van de werken? Neen, door de wet van geloof. Ik beweer juist, dat de mens gerechtvaardigd wordt door te geloven, niet door de wet te onderhouden.

Je kunt je nergens op laten voorstaan, je hebt het niet zelf gefikst. Het is als een burger van Europa die zegt dat de profiteurs buiten Europa moeten blijven, want wij hier hebben er toch hard voor gewerkt. Terwijl iedereen weet dat het burgerschap van Europa, inclusief paspoort, burgerservicenummer, vrijheden, toegang tot visums en vrij reizen je allemaal compleet in de schoot is geworpen bij geboorte. Daar heb je werkelijk net zoveel invloed op gehad als dat je invloed had op de plek waar jij ter wereld kwam. Niets, Nada. Gegeven.

Zo zegt Paulus dat zijn rechtvaardigheid, zijn identiteit, zijn gevonden zijn een plek gevonden hebben in dit leven en zijn geliefd zijn helemaals niets, niemandal en nada te maken heeft met wat hij heeft gepresteerd. De Eeuwige ziet de ploeterende mens werken aan zelferkenning en wacht totdat het bij de handen afbreekt of de mens het opgeeft. Want wie nog werkt om geliefd te worden, zal elke liefde die hem of haar in die tijd tegemoet komt, beschouwen als loon naar werken. Zo gaat dat toch? Je werkt keihard voor je bedrijf en dan word je beloond. Je gedraagt je als een keurige burger en dan hoef je niet te vrezen voor de politie. Heel veel geloven hebben deze dynamiek. En dat komt niet door geloof an sich. Dat komt door hoe patronen in ons brein lopen, hoe we hebben leren overleven. Wie wil overleven moet zijn best doen. Wie zijn best doet, wordt beloond. Wie beloond is, mag trots zijn.

In Paulus' glas bubbelt een Freigeist Spiritus Sanctus. Hij weet hoeveel hem gegeven is zonder dat hij ervoor heeft gewerkt. Hij ontsluit die genade voor iedereen die de vrijheid van het geliefd zijn, zoekt. De vrijheid van vergeven worden en vergeven. Een compleet andere economie, waarin dat wat je kunt, wie je bent, waar je geboren bent en hoe hard je kunt presteren irrelevante categoriën zijn geworden.

Geloven, hopen, liefhebben, omarmen, vergeven, loslaten, kind zijn, een thuis vinden, geliefd zijn. Het dwarrelt door het glas van de Freigeist voor degenen die het zoeken. Voor degenen die geen loon naar werken zoeken, maar de ruimte van de Spiritus Sanctus. Cheers, proost, lechajim en santé. Al is het wat vroeg nog daarvoor.

En Vrede en Alle Goeds. Dat ook.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.