Doorlezend in de andere fragmenten van vanochtend blijft pas de laatste zin bij mij haken. ‘Wie onder u de eerste wil zijn,’ zegt Jezus zelf, ‘moet de dienaar van allen zijn, want ook de mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden.’ Dat is een frisse gedachte. Het was blijkbaar niet de bedoeling dat we Jezus gingen dienen. Hij kwam niet om lekkere hapjes voorgeschoteld te krijgen, zoals de goden uit de omringende culturen die graag welvoorziene tafels voor zich zagen waarbij de mensen het beste van hun dingen gaven aan de goden en dan zelf de rest mochten houden. Moesten ze wel doen, anders  vernietigden de goden ook de rest. Ja, voor wat hoort wat, toch? Niet leuk als je het gelooft, maar als je het gelooft is er niet veel tegen te doen. De God van Israël vroeg hetzelfde. Gediend worden. Toch? Het beste van de oogst, de eerstelingen, offeren, de hele rataplan. En zo niet, dan zwaait er wat. Dan was je hooghartig, dacht je soms dat jij zelf God was, dat je zelf leven voort kon brengen uit de akker. Nee toch? Nou dan? Offer het eerste het beste en erken dat je alles ook maar ontvangen hebt. Dan zal het u goed gaan. De goden bestaan om gediend te worden, zo werkt het.

En dan heeft JC, de representant van het goede, de belichaming van het goddelijke, waar de chef van hemel en aarde zijn ware gezicht toont – dat is in elk geval wat christenen zijn gaan geloven – die zegt dan: ik kom niet om gediend te worden. Doe mij niet je offers, je aandacht, je dank, niet op je knieën. Hij verbiedt het ook niet, hé? En het is ook niet erg als het gebeurt. Want je kunt beter jezelf toevertrouwen aan JC van Nazareth dan aan de religieuze leiders van die dagen, beter aan hem dan aan de verzetsstrijders die Israel wel even zullen verlossen van de Romeinen in die tijd, of aan de politieke chef van die tijd die in dienst van de vreemde overheersers met harde hand het land regeert. Als je dan moet kiezen wie je dient, doe dan die rabbi want die doet goede dingen én is er niet op uit om gediend te worden. Dat helpt. Maakt het makkelijker en aangenamer om iemand te volgen en met iemand op te trekken en diens wijsheid te honoreren. Als diegene er niet op úit is om gediend te worden.

Wat komt hij wel doen? ‘niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als een losprijs voor velen.’ Dat laatste is dan weer een beetje vroeg-Joods abacadabra, maar ‘om te dienen’ is wel helder. De representant van het goddelijke op aarde komt niet mensen brengen tot dienst aan God, maar komt duidelijk maken dat God mensen dient. Waarbij vervolgens het idee is dat mensen daar zo bevrijd van worden, losgeweekt, losgekocht, dat ze van de weeromstuit weer anderen gaan dienen. En dat zegt Petrus in die eerste vage tekst dan wel helder: als je ziel een beetje op orde is, geef dan je leven vorm door elkaar te ‘beminnen (mooi woord) met oprechte broederliefde.’

De godheid kwam niet orde op zaken stellen door een goede hiërarchie te installeren. Hij kwam familie bouwen. Nieuwe familie. Functionerende familie. Waarin niet de een de rol heeft om de lakens uit te delen en de ander om te gehoorzamen. Maar waar ieder zijn rol pakt om de ander te dienen. Of er nu lakens uitgedeeld moeten worden of niet.

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.

Deze rubriek heeft een eigen boek: Lazarus staat op. Daarin zijn de 25 mooiste ochtendgedachtes van de afgelopen tijd gebundeld en geïllustreerd door Joanne Zwart.

Lazarus staat op | Rikko Voorberg | Vuurbaak | ISBN 9789460050404 | € 17,95

BewarenBewaren