Dit is de kerk van brokkenpiloten waar ik voor voel

we zijn een stille wanorde, ontregelde boel
we hebben het niet op een rijtje
we falen bij de vleet dat is een voldongen feit
vanuit hemels perspectief zijn we allemaal gelijk
geen verschil in behandeling tussen jou en mij
je anders denken en zondigen zet ik voor de goegemeente niet te kijk

Hij staat met deze tekst in een eerbiedwaardige lijn. In de 3^e eeuw waren de Woestijnvaders beroemd om hun wijsheid. Woestijnvaders zijn kluizenaars die zich terugtrokken in de woestijn en in eenzaamheid om zich totaal op de wijsheid en op God te richten. Zij werden vaak gevraagd om in concrete gevallen een oordeel te vellen, of in elk geval iets wijs-achtigs te zeggen. Over hen gaan verhalen als deze:

Een broeder die had gezondigd, werd door de priester uit de kerk gezet; Abba Bessarion (Woestijnvader) stond op en ging samen met hem naar buiten en zei: 'Ik ben ook een zondaar...'

In Scetia zondigde eens een broeder. Men hield een beraad waar men ook abba Mozes bij had gevraagd om aanwezig te zijn. Maar hij weigerde om te komen. Toen liet de priester hem zeggen: 'Kom, iedereen wacht op u.' Hij stond op en kwam met een mand met gaten die hij met zand had gevuld en op zijn rug deed en zo droeg. De anderen die hem tegemoet kwamen zeiden tegen hem: 'Wat is dat, vader?' De oude man zei: 'Mijn fouten zijn bezig achter mij weg te lopen en ik zie ze niet; en ik ben vandaag gekomen om over de fouten van een ander te oordelen?' Toen ze dat hoorden zeiden ze niets tegen de broeder, maar schonken hem vergiffenis.

Abba Jozef ondervroeg abba Poimen door te zeggen: 'Hoe moet ik monnik worden?' De oude zei: 'Als je hier en in de toekomstige wereld rust wilt vinden, zeg dan bij elke gelegenheid: Wie ben ik? En oordeel over niemand.'

Een andere broeder vroeg dezelfde abba Poimen: 'Als ik een fout bij mijn broeder zie, is het dan beter om het te verbergen?' De oude vader zei: 'Wanneer we de fouten van onze broeder verbergen, dan zal God de onze ook verbergen; wanneer wij de fouten van onze broeder naar buiten brengen; zal God de onze ook tonen.'

Droominee en Rotterdammert Rik Zutphen staat met zijn kerk van brokkenpiloten in een oude traditie als zijn tekst eindigt met:

we zijn de kerk van brokkenpiloten
gezegend zijn zij die het verkloten
zalig zijn zij die proberen maar mislukken
Christus laat zich vinden te midden van brokstukken
niet om te oordelen maar om te redden
wat er te redden valt tussen schip en wal
we zijn onvolmaakt en verre van af

En dat alles is terug te voeren op Jezus zelf, die vanochtend in de lezing positie kiest en scherp uitvalt tegen zedenmeesters en liefhebbers van oordeel:

Gij zijt niet vrij te pleiten, zedenmees­ter, wie gij ook zijn moogt.
Want met uw oordeel over anderen veroordeelt gij uzelf.
Gij die u tot rechter opwerpt, doet immers precies hetzelfde.
Wij zijn het erover eens dat God terecht hen veroor­deelt die zulke dingen doen.
En gij die een oordeel velt over hen die zulke dingen doen en ze zelf evenzeer doet,
rekent gij erop dat gij aan Gods oordeel zult ontsnappen?

Heldere woorden die manen tot voorzichtigheid in elk oordeel. En tegelijk een uitdaging om een ander die macht gebruikt om over anderen te oordelen de wacht aan te zeggen. Essentiele elementen van wat het betekent om te geloven.

Zegen vandaag. En alle goeds.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.