“Ik was een aantal jaren getrouwd en wij hadden het goed voor elkaar in onze ogen. Mooi huis, mooie vrienden, heel veel plezier. Super gelukkig. En toen was er een moment dat we ‘s avonds op de bank zaten en de balans opmaakten van ons leven. Alles was in orde, misschien is het dan nu tijd voor kinderen. We zeiden het bijna als vergaderpunt.”

“En dan ben je een maand verder en denk je: oh het is niet gelukt. Die maand werd twee maanden, drie maanden, een halfjaar. En toen werd ik zenuwachtig. Klopt alles, werkt alles, gaat dit überhaupt nog lukken? Het werd anderhalf jaar en op een gegeven moment was ik niet zo erg bezig met ‘ik wil graag vader worden’, maar ‘ik wil dat mijn vrouw weer gelukkig is’.”

Ik had het idee dat de hemel gesloten was

Rokus vertelt in de podcast Tekstuele Voorlichting hoe moeilijk hij het vond dat hij het niet kon ‘fiksen’ en dat hij er moeite mee had om in de kerk al die positieve getuigenissen te horen. “Ik bad mijn knieën kapot, maar ik had het idee dat de hemel gesloten was. Daar werd ik heel ongelukkig van.” 
 
In de podcast Tekstuele voorlichting vertelt hij dat hij vaak dacht dat hij de enige was, maar toen hij erover begon te praten, ontdekte dat hij niet de enige was. Hij schreef het nummer Broken Jars na die periode, toen hij uiteindelijk vader was geworden. “Het liedje was een stukje verwerking achteraf.” Hij besluit zijn verhaal met het spelen van het lied.

Beluister de aflevering van Tekstuele Voorlichting met Rokus Maasland hieronder (het stuk over de kinderwens is te horen vanaf minuut 17).