‘Toen ik Máxima voor het eerst zag, was ik teleurgesteld’
Leestijd: 13 min
Twaalf was ze, toen ze haar website met nieuws over het koningshuis lanceerde. Inmiddels is de royalty-fan van toen een bekende koningshuisverslaggever. Hoe viert Josine Droogendijk (31) zélf Koningsdag? Wat vindt ze van de koninklijke mode? En, hoe houdt ze het vol met haar republikeinse echtgenoot?
Josines fascinatie voor het koningshuis is te danken aan haar toenmalige buurvrouw in Veenendaal, die een abonnement had op het tijdschrift Vorsten. Al vanaf haar vierde ging ze regelmatig een middagje buurten. Ze kreeg dan een glaasje appelsap en samen bekeken ze Vorsten. “Zij heeft me aangestoken met het oranjevirus. In die tijd vond ik koningin Beatrix interessant, maar vooral prinses Diana sprak tot mijn verbeelding. Haar jurken, haar diademen – die ik toen nog kroontjes noemde –, de paleizen en koetsen. Al zag ik toen vooral het sprookje en wist ik nog niet dat The Firm een familiebedrijf is, net als de Nederlandse monarchie.”
Josines huis wordt verbouwd, dus stelde ze voor het interview op een terras in Kampen te houden, dicht bij haar woonplaats. Terwijl de ober twee koppen thee op tafel zet, zegt ze: “In 2001 – ik was toen 10 – kregen we met Máxima onze eigen sprookjesprinses. Toen werd ik écht fan van het koningshuis. Ik knipte en verzamelde plaatjes uit Vorsten. Na een jaar of twee had ik zo veel bij elkaar gesprokkeld, dat mijn moeder opperde op internet te gaan verzamelen. Dus begon ik een website. De verhalen over mode werden het beste gelezen, dus daar focuste ik op.” Lachend: “Die website heb ik tot op de dag van vandaag.”
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meerJosine Droogendijk (31) is getrouwd met Leon en moeder van Lieke, Jesse en Elle. Ze studeerde van 2009 tot 2012 communicatie aan de Christelijke Hogeschool Ede en deed daarna enkele mode-cursussen, onder andere aan de Universiteit van Glasgow. Momenteel werkt ze als freelance royalty- en modejournalist voor titels als het Algemeen Dagblad, Vorsten, Nouveau en Royalty. Ze schrijft ook voor haar eigen site Modekoninginmaxima.nl en is regelmatig te gast in Tijd voor Max en Blauw Bloed. Josine is daarnaast auteur van Modekoningin Máxima (BBNC Uitgevers) en De magie van Máxima (Pepper Books).
Rond haar achttiende besefte Josine goed dat de monarchie geen sprookje, maar een familiebedrijf is. “Dat ontdekte ik geleidelijk, dus dat was geen grote schok. Mijn hobby was bovendien een beetje ondergesneeuwd; ik kreeg een vriendje, en wilde met vriendinnen op stap. Tijdens mijn studie communicatie kon ik stagelopen bij Blauw Bloed. Ik werd enthousiast; oude liefde roest niet. Tijdens mijn stage moedigden collega’s me aan om diverse tijdschriften te vragen of ik voor hen kon schrijven. Al snel kon ik aan de slag, ook bij Vorsten. Zo heb ik me ontwikkeld tot royaltyverslaggever.”
Máxima toont lef met haar kledingkeuze
“Of dit mijn droombaan is?” Josine veert op. “Tijdens mijn studie had ik de aspiratie om politiewoordvoerder te worden, maar mijn droombaan is nog altijd luchtverkeersleider op Schiphol. Omdat ik diabetes heb, zal dat helaas altijd een droom blijven. Bij elke maaltijd spuit ik insuline om mijn bloedsuiker laag te houden, maar als mijn bloedsuiker té laag is, kan ik flauwvallen. Dat is me nog nooit overkomen, maar je weet maar nooit…” Toch kan Josine hier goed mee leven. “Ik ben in veel dingen geïnteresseerd en mijn werk is veelzijdig. Zo ging ik begin april naar het staatsbezoek van de Indiase president, dus daarvoor verdiepte ik me in de band tussen Nederland en India. Twee dagen later bracht het koningspaar een bezoek aan de bollenstreek, en een week later opende de koning de Floriade. Daar leer ik dan ook veel van. Mijn baan is goed voor mijn algemene ontwikkeling.”
Binnen deze veelzijdigheid aan thema’s steekt het onderwerp mode voor Josine met kop en schouders boven de andere uit. “Aan de hand van iemands kleding kun je inschatten wat voor persoon diegene is,” zegt ze, terwijl ze de wandelaars langs het terras in zich op lijkt te nemen. “En we leven nu eenmaal in een beeldcultuur waarin mode bepalend is voor je imago.” Niet voor niets schreef Josine voor het Algemeen Dagblad een serie over politieke mode, met als titel ‘De schoenen van Hugo’. “Wat ik van zijn schoenkeuze vind? Bij de eerste coronapersconferenties vond ik de keuze voor bloemetjesschoenen onverstandig; Nederland is in shock, het volk wil duidelijkheid, en met zulk schoeisel zend je dan verkeerde signalen uit. Ik vind het wél geinig als hij aparte schoenen bij normale gelegenheden draagt.”
Máxima toont met haar kledingkeuze lef en temperament, stelt Josine. Als voorbeeld geeft ze het huwelijk van de Luxemburgse erfgroothertog en Stéphanie de Lannoy in 2012: “Máxima droeg een glimmende jurk met een diep decolleté, waarin haar boezem werd benadrukt. Ze liet zien dat ze geen muurbloempje is.” Hoewel ze naar Josines mening beter een bescheiden jurk had kunnen dragen op dat moment, waardeert ze wel de zelfverzekerdheid en zelfbewustheid van de koningin. “Ze trekt aan waar ze zin in heeft, dat vind ik inspirerend. Ik ben ook zo opgevoed; mijn moeder liet me de kleren aantrekken die ik zelf wilde dragen, zonder te denken aan wat de kinderen uit mijn klas zouden zeggen.”
Liep Josine als kind ook rond in prinsessenjurken? “Ik heb een oudere en jongere broer en dankzij hen was ik een stoer meisje. Als we rollenspellen speelden, waren mijn broers soldaten en ik verpleegster. Door mijn reformatorische opvoeding had ik geen verzameling prinsessenjurken; verkleden deden we gewoon niet.” Inmiddels gaat Josine niet meer naar de kerk van haar jeugd, maar is ze lid van een PKN-gemeente. “Mijn man ging naar deze kerk en ik vond er ook mijn plekje. Maar als ik bij mijn ouders ben en ze luisteren naar oude psalmen en gezangen, zing ik hard mee. Ik heb geleerd de grootheid van God te eren. Dat warme gevoel dat ik daarbij kreeg, herbeleef ik tijdens het zingen.”
Welk kledingstuk van Máxima was een flater? En welke een succes?
“De culotte was een verkeerde keuze. Deze wijde kuitbroek flatteert eigenlijk niemand. Ze droeg hem verscheidene keren, bijvoorbeeld tijdens een bezoek aan Belval in Luxemburg in 2018. Máxima kan alles hebben, maar het één staat haar beter dan het ander. Het kledingstuk dat ik prachtig vond, is de blauwe inhuldigingsjurk. Maar ook op de avond van de inhuldiging droeg ze een waanzinnig mooie jurk van ontwerper Jan Taminiau, met bloemetjes die er met kraaltjes opgezet waren.”
Wat vind je van de kleding van de prinsessen?
“Daar wil ik niet over oordelen, omdat ze nog zo jong zijn. Ik vind het vervelend als de meiden met elkaar worden vergeleken; zij hebben ook gevoelens. Ik hoop dat ze hun eigen stijl ontwikkelen waar ze zich gelukkig bij voelen.”
Wat kun je zeggen over de outfits van de koning?
“Hij draagt altijd hetzelfde: een donkerblauw pak met een lichte das. Geen onverstandig uniform. Donkerblauw is de kleur van continuïteit en betrouwbaarheid. En hij is niet zo saai als mensen denken, hoor. Gaat hij naar een dierentuin? Dan draagt hij een stropdas met diertjes erop. Voor Schiphol kiest hij voor vliegtuigjes. Los van zijn outfits vind ik de koning grappig. Hij kan het ijs breken en zorgt soms voor bulderend gelach. Toen hij ooit in Mexico een speech in het Spaans hield, sprak hij een gezegde verkeerd uit, waardoor hij zei: ‘De garnalen gaan naar de kloten.’ Jaren later bezocht de Mexicaanse president Nederland en toen liet Willem-Alexander garnalencocktail serveren.”
Josine heeft samen met haar man Leon drie kinderen: Elle van 3, Jesse van 5 en Lieke van 7. De jongste is meegekomen naar het interview en vermaakt zich met een Nijntje-puzzel en YouTubefilmpjes. Klein detail: Josines echtgenoot is republikein. “Vanaf dag één dat ik hem kende, wist ik dat hij niets met de monarchie heeft. Ik besprak dit met hem en een paar dagen later belde hij mij om te vragen wat ik van prins Maurits vond. Ik was verbaasd; de lieve schat had zich ingelezen op Wikipedia! Dat wilde ik helemaal niet. We zijn tegenpolen, maar dat vind ik juist fijn. Hij houdt me met beide benen op de grond. Als ik naar Máxima ga, appt hij me: ‘Doe je de groeten aan mijn chick?’ Dat vind ik alleen maar grappig.”
“Als ik naar Máxima ga…” Dat klinkt alsof je bij haar op de thee gaat?
“Het blijven werkbezoeken, maar ik heb haar voor mijn werk al meer dan honderd keer gezien. Inmiddels is het voor mij niet spannend meer om Máxima te ontmoeten. De adrenaline is weg.”
De eerste keer dat ze de koningin ontmoette, was in 2001. Josine begint bij die herinnering meteen te stralen. “Máxima bezocht alle provincies en grote steden om Nederland beter te leren kennen. Ze kwam vlak bij mijn huis. Ik mocht niet eerder weg van school, dus op mijn kleine fietsje scheurde ik direct na schooltijd naar de toekomstige prinses toe. Toen ik haar zag, was ik teleurgesteld: ze stapte uit een bus, niet uit een koets… Dat had ik me wel anders voorgesteld!”
Máxima gaat ergens altijd honderd procent voor
Ondanks de vele ontmoetingen tussen Josine en koningin Máxima blijft er een zakelijke afstand tussen beiden. “Ze weet goed wanneer ze in functie is, dus echt persoonlijk wordt het nooit. Ook al kennen we elkaar wel. Ik heb ook Máxima’s emoties leren kennen; de echte en de neppe. En ik weet wanneer ze geraakt is en wanneer ze een ochtendhumeur heeft – dat heeft ze nog weleens,” grinnikt Josine, terwijl ze haar lange blonde haren achter haar oren stopt. “Pas woonde ik een bezoek bij aan jongeren met schulden. Ik zag aan haar gezicht dat de situatie van die jongeren haar raakte. Die betrokkenheid waardeer ik. Ze zet zich met hart en ziel in. Ik leef zelf met het motto ‘Of goed, of niet’, en ik denk dat Máxima dat ook doet. Zij gaat ergens altijd honderd procent voor.”
Hoe komt dit motto bij jou tot uiting?
Lachend: “Tijdens mijn bevalling bijvoorbeeld. Ik was zwanger van onze oudste en de bevalling begon opeens met 34 weken. Maar ik had die avond een deadline voor een artikel. Tussen de weeën door dicteerde ik Leon zin voor zin wat hij moest typen, en na de geboorte heb ik de kleine foutjes er uitgehaald.” Terwijl ze met haar hoofd naar Elle knikt: “Een week na de bevalling van de jongste werkte ik mee aan een opname voor Blauw Bloed. Elle lag in de Maxi-Cosi aan de zijkant van de set, maar halverwege de opname begon ze te pruttelen. Ik gaf borstvoeding in die tijd, dus binnen een mum van tijd was mijn t-shirt doorweekt. Gelukkig had ik iets donkers aan.”
Ik begrijp niet waarom de koninklijke familie op vakantie ging
Wat Josine leuk vindt om te zien, is dat de thema’s waar Máxima zich voor inzet, passen bij de levensfase van de koningin. “Toen ze in Nederland kwam, was ze betrokken bij vrouwen die moesten integreren. Toen de prinsessen op de basisschool zaten, zette ze zich in voor het muziekonderwijs op basisscholen in Nederland. Door haar inzet is het muziekonderwijs niet meer belabberd, maar hebben de meeste scholen een muziekdocent en krijgen minderbedeelde kinderen toegang tot muziekinstrumenten. En nu haar dochters ouder worden, zet ze zich in voor jongeren met mentale problemen.”
“Ze zet onderwerpen op de kaart,” concludeert Josine, terwijl ze iets gaat verzitten zodat de felle zon niet in haar ogen schijnt. “Dat is een meerwaarde van de monarchie en daarom geloof ik ook in de toekomst daarvan. De monarchie is een neutraal instituut en in tijden van verdriet biedt ze steun. Kijk bijvoorbeeld naar de rol van Willem-Alexander en Máxima tijdens en na de MH17-ramp, of de bekende toespraak van de koning tijdens de Nationale Dodenherdenking in 2020. Iemand met een politieke achtergrond, zoals Mark Rutte, kan niet hetzelfde bieden.”
Wel vindt Josine dat het koningshuis op zijn financiële uitgaven moet letten. “De coronacrisis was een perfecte tijd om als staatshoofd je positie te verstevigen. Die kans heeft Willem-Alexander laten schieten door bepaalde keuzes in zijn privéleven. Ze wonen in een prachtig huis dat voor 63 miljoen euro is opgeknapt, dus ik begrijp bijvoorbeeld niet waarom ze op vakantie gingen.”
Hoe verklaart Josine deze verkeerde keuzes? “Hun wordt de hand boven het hoofd gehouden. Als ik bij werkbezoeken ben, is alles perfect geregeld voor het koningspaar. Vervelende vragen worden afgekapt. Dat begrijp ik, maar een omgeving met alleen maar jaknikkers doet de monarchie geen goed.” Ook zou de koning wel een scherpe adviseur kunnen gebruiken, zoals hij die had in zijn broer prins Friso. “Prins Friso zei altijd recht voor zijn raap wat hij vond. Dat knetterde soms, maar het hielp de koning wel. Hij heeft nieuwe adviseurs nodig die op gelijk niveau met hem staan en zeggen: ‘Willem-Alexander, wat je nu doet, is dom.’"
Ik heb nooit genoeg kleren
Maar ach, tijdens Koningsdag denken we even niet aan de verkeerde keuzes van het koningshuis, en genieten we van een feestelijke vrije dag. Behalve Josine, zij moet aan het werk. “Koningsdag vind ik een van de leukste dagen van het jaar om te werken. Het is wel druk; dit jaar loop ik ’s ochtends de route mee, daarna rijd ik vanuit Maastricht naar Hilversum om aan te schuiven bij Tijd voor MAX, en ’s avonds moet ik nog een tekst schrijven.” Ondanks dat kan Josine wel genieten. “Ik word omgeven door vrolijke mensen en muziek. Tegelijk wil ik natuurlijk ook weleens met mijn kinderen naar het springkussen en de vrijmarkt. Op deze dag mis ik mijn kinderen het meest.”
Haar man gaat wel met de kinderen naar de vrijmarkt. Al houdt Josine dan haar hart vast, want ze heeft graag weinig spullen in huis. “Het hele jaar houd ik onder controle wat er het huis in komt, maar op Koningsdag heb ik de kans dat er ’s avonds ineens een monster van een speelgoedhuis in de woonkamer staat. Ik houd niet van een drukke inrichting of felle kleuren. Mijn woonkamer is mijn werkplek, dus die moet rustig zijn. Ik vind ook niks heerlijker dan stofzuigen en dingen weggooien.” Ze slaat haar hand voor haar mond: “Het gaat zelfs zo ver, dat ik in maart per ongeluk onze stempassen had weggegooid.”
Wat kleding betreft, is het een ander verhaal: Josine heeft drie volle kledingkasten. “Het slaat nergens op. Ik dacht pas: ik heb geen geschikte outfit voor de zomer. Dus toen heb ik weer nieuwe kleren gekocht. Daar heb ik nooit genoeg van.”
Beeld: Jacqueline de Haas
