Het zijn gemeenteraadsverkiezingen als ik deze column schrijf en ik probeer het burgerschap van mijn leerlingen te stimuleren. Ze moeten stemmen én ze moeten dat simpele feit vieren.

Waarom? Waarom zou je taart eten?

Daar zijn twee heel goede redenen voor, die ik ooit leerde van historicus Timothy Snyder. De eerste werd al gegeven door die leerling: we weten namelijk niet wie er gaat winnen. Dat lijkt misschien normaal, maar in de meeste landen waar verkiezingen worden gehouden, ligt allang vast wie er gaat winnen. Soms inclusief de slagingspercentages (98% voor Kim Jung-un).

Wij leven in een land waar het echt tot negen uur ’s avonds duurt tot de eerste exitpoll binnenkomt, en dan is het nog wachten op de uitslag van Schiermonnikoog of Rozendaal ('bij Arnhem', wordt er altijd zo schattig bij gezegd). En dan de hele nacht wachten, omdat het nog niet duidelijk is wie er gewonnen heeft. Hoe fijn! Eet taart, vier feest: wij hebben een wedstrijd waarvan de uitslag niet vastligt.

De Poetins, Xi’s, ayatollahs, Kims en emirs van deze wereld laten zich niet wegstemmen

De tweede reden is het feit dat elke verkiezing de belofte van volgende in zich draagt. Die moet ik even uitleggen: je kunt namelijk verkiezingen verliezen. Dan gaat de macht naar een andere partij (en daar ben je misschien helemaal niet blij mee). Dan moet je toch taart eten, omdat je weet: die machtsverschuiving is tijdelijk. Er komen nieuwe verkiezingen en dan kan ik het tij weer keren. Ook dát is niet vanzelfsprekend. De Poetins, Xi’s, ayatollahs, Kims en emirs van deze wereld laten zich niet wegstemmen. Het zijn landen waar je niet wilt wonen.

Kortom, zolang wij vrije verkiezingen hebben: stem en eet taart. Vergeten taart te eten, afgelopen verkiezingen? Doe het vandaag nog: ik stem voor!

• 

  Christenen vasten van koffie, moslims van eten, maar uiteindelijk rommelt iedereen maar wat aan

  Klik hier