Ze verslond vele kranten en tijdschriften na het huwelijk van Willem-Alexander en Máxima, maakte een plakboek over William en Kate en stond gillend langs de kant toen Harry met zijn Meghan trouwde. Nu werkt Tirza van der Graaf (26) bij Blauw Bloed. “Dit is echt mijn droombaan.”
Hoe ben jij zo’n groot fan geworden van royals?
Tirza van der Graaf: “Dat is geleidelijk gegroeid. Als kind was ik gek op Disneyfilms met prinsessen, jurken, kronen en juwelen. Ook het koningshuis vond ik al interessant. Toen Willem-Alexander en Maxima trouwden, verslond ik vele kranten en tijdschriften. Koninginnedag en Koningsdag volgde ik altijd op tv. Naar Prinsjesdag keek ik tijdens de schoolpauze. Het werd nog serieuzer bij het huwelijk van William en Kate in Engeland. Dat gevoel dat mensen hadden bij Charles en Diana, had ik bij dit koppel. Ik zat de hele middag aan de buis gekluisterd, nam de beelden op en keek ze vaak terug. Alle artikelen die ik over de royal wedding tegenkwam, knipte ik uit om te bewaren.
Hoe ouder ik werd, hoe meer ik me ging verdiepen in de geschiedenis van ons koningshuis. Ik vind het interessant dat Nederland in de zeventiende eeuw een republiek was, terwijl het nu een succesvolle monarchie is. Het koningshuis blijft iets fascinerends.”
Wat maakt het zo fascinerend?
“Misschien omdat we lang niet alles weten van de koning en koningin. Dat maakt het mysterieus. Toen ik voor het eerst als ‘koningshuisverslaggeefster’ – toen nog namens het Nederlands Dagblad – verslag deed van de Koningsspelen, vond ik het heel speciaal om het koningspaar met eigen ogen te zien. Toen ik net begon als redacteur bij Blauw Bloed, kon ik niet helemaal geloven dat het echt was. Dit is echt mijn droombaan. Hoe vaker ik Willem-Alexander en Máxima meemaak, hoe meer ik ontdek dat zij ook gewoon maar mensen zijn. Gelukkig maar, anders zou ik mijn werk niet goed kunnen doen.”
Wat maakt ons koningshuis speciaal?
“Ons koningspaar is redelijk spontaan. Bij de jongere garde van buitenlandse koningshuizen zie je dat ook wel, maar het koningshuis van Engeland is nog veel traditioneler. Ons koningshuis is wat meer ontspannen en gezelliger, vind ik. Maar wij hebben dan natuurlijk ook de Argentijnse roots van de koningin, die zorgen voor een bepaalde charme en losheid.”
Thirza van der Graaf: ‘Hoe vaker ik Willem-Alexander en Máxima meemaak, hoe meer ik ontdek dat zij ook gewoon maar mensen zijn’
Voor Blauw Bloed ga je regelmatig op pad. Heb al veel royals ontmoet?
“Dat gaat wel hard, ja. Pas mocht ik bijvoorbeeld prinses Margriet een vraag stellen op een gala. Ook heb ik prinses Laurentien gesproken. Op Koningsdag spreek ik meerdere royals. Vaak hebben ze geen tijd voor een uitgebreid interview, dus moet ik van tevoren goed nadenken welke vraag ik stel.”
Zie je weleens de mens achter de royal?
“Soms wel. Nadat de MH17 was neergestort en kisten met de slachtoffers terugkwamen in Nederland, zag ik hoe aangeslagen de koning en koningin waren. Op dat moment gaat het even niet om hun functie, maar zijn ze mede-Nederlanders die hun steun betuigen. Toen koningin Máxima over de zelfmoord van haar zusje sprak, zag ik haar als zus in plaats van als koningin. Ik vond het zo moedig dat ze de kracht had verzameld om erover te spreken. Ook op vrolijke momenten zie ik de mens achter de functie, bijvoorbeeld tijdens het jaarlijkse fotomoment in Lech. Dan zie ik Willem-Alexander als vader.”
Heb je een favoriete royal?
“Prins Harry van Engeland! Hij is charismatisch en zó leuk met mensen, van jong tot oud. Een paar jaar geleden dacht ik: als Harry ooit gaat trouwen, ga ik erheen. Dat heb ik gedaan. Het was geweldig leuk. Om 5.18 uur nam ik vanaf Londen Paddington de eerste trein naar Windsor. Daar stond ik dan, de hele ochtend, om Meghan en haar moeder een milliseconde te zien en een glimp van de koets op te vangen. Al mijn foto’s waren mislukt, maar ik was zo door het dolle heen en was hardop aan het gillen. Het was zo’n bijzondere ervaring om met z’n allen op grote schermen mee te kijken naar de kerkdienst. Ik heb weleens een interviewverzoek voor Harry gedaan. Mijn verzoek werd afgewezen, want in principe geeft Harry geen interviews. Maar de brief die ik terugkreeg, heb ik uiteraard bewaard!”
Zijn er veel mensen jaloers op jouw baan?
“Op verjaardagen zorgt mijn baan altijd voor een gesprek. Mensen zijn vooral jaloers op het feit dat ik zo veel op pad ben! Het koningspaar reist nogal veel rond, dus de ene dag sta ik bij een ziekenhuis, dan weer in een museum, dan weer in een verzorgingshuis. Ik spreek veel verschillende mensen en steek daar veel van op.”
Krijg je ook kritische vragen?
“Soms wel. Dan hoor ik dat het koningshuis veel geld kost of ouderwets is. Zelf zie ik enorm de waarde in van het koningshuis. Ik ben blij dat we twee goede vertegenwoordigers hebben, bijvoorbeeld met het oog op onze handelsbetrekkingen. Ook zie ik wat het met mensen doet als de koninklijke familie ergens arriveert. De koning en koningin zijn geïnteresseerd en vragen door; die oprechte betrokkenheid raakt mensen echt. Iedereen is vrolijk en blij en geniet met elkaar van het moment. Tijdens de Olympische Spelen doet het iets met sporters als de koning op de tribune zit. Het koningshuis heeft echt een verbindende rol, wat ontzettend waardevol is. In een republiek wisselt een president steeds, het koningshuis blijft altijd.”
Hoe ziet Koningsdag er dit jaar voor jou uit?
“De afgelopen jaren liep ik achter het gezelschap aan als verslaggever, nu sta ik in een persvak om de royals proberen te strikken om een vraag te beantwoorden. Ik heb er harstikke veel zin in, maar het is ook spannend. Ik sta naast veel andere pers, dus moet ik hard mijn best doen en ook gewoon een beetje geluk hebben. Van tevoren maak ik een kaartje met wat scherpe vragen, zodat ik niet steeds hetzelfde vraag. Natuurlijk ben ik benieuwd naar wat iedereen aantrekt, maar dat is niet mijn belangrijkste focus. Ik kijk er vooral naar uit om de prinsesjes in actie te zien. Zij worden steeds ouder en leuker. Koningsdag is voor mij het hoogtepunt van het jaar. Ook al kan ik niet zelf naar de vrijmarkt, ik vermaak me prima.”
