Hij schreef verder: ‘Het is eerder een viering dan een betoging; er heerst meer blijdschap dan boosheid, want voor gelovigen komt het uiteindelijk altijd goed.’ Is dat nu een compliment, vroeg ik me af. Let wel: het ging over de sfeer, niet over de steun aan Trump.

Een compliment dus, dacht ik toen. Want er was blijdschap, geen boosheid. En er heerste een vreedzame sfeer, en was dat niet ook de sfeer op een familiedag van de EO?
Overigens, maar dat wist u natuurlijk al, de EO-familiedag bestaat allang niet meer en heet nu de Nederland Zingt Dag, maar ach, what’s in a name?
Vaak is over een andere massale dag van de EO, de EO-Jongerendag, ook zoiets geschreven: ‘Wat heerst daar een geweldig positieve sfeer, wat zijn die jongeren vrolijk, maar ook gehoorzaam, er is niet één politieagent nodig om een massa van 30.000 jongeren in bedwang te houden.’ Zoiets.

Leken alle demonstraties maar op een EO-familiedag, dacht ik, zeker nu demonstraties in Nederland en daarbuiten steeds grimmiger lijken te worden. Kunnen we het ‘product’ familiedag misschien vermarkten, om de samenleving te dienen? Misschien heb ik de oplossing. In de week waarin ik deze column schrijf, heb ik in mijn gemeente de opdracht gekregen iedere dag te beginnen met het lezen van Galaten 5:22-23. Daar staat: ‘Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid, en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.’

Kijk, dat is het geheim! Maar voordat we dit de samenleving gaan voorhouden: laten we er eerst zelf aan beginnen. Iedere dag.