Met hun hippe sneakers, dito jeans en jeugdige uiterlijk voldoen Ursula en Christiaan niet bepaald aan het stereotype beeld dat wellicht bestaat van het Leger des Heils. Maar wie iets beter kijkt, ziet dat op hun polo wel degelijk het Leger-logo prijkt. Ze zijn het jongste officiersechtpaar van het kerkgenootschap van het Leger - de gemiddelde leeftijd van de 25 echtparen is 55 jaar.
De twee leerden elkaar jaren geleden kennen, toen Christiaan nog als hovenier werkte en Ursula in het toerisme. Ze worden verliefd en hebben het al vrij snel over de vraag hoe ze voor God kunnen werken. Bijvoorbeeld als zendeling in het buitenland. Maar in Nederland is ook genoeg te doen, stellen ze samen vast.

Ingestapt

Nadat ze tijdens het evangelische Opwekkingsfestival ‘geroepen’ worden, zegt Christiaan zijn baan op om theologie te gaan studeren. Als ze in hun woonplaats Rotterdam een nieuwe kerk zoeken, komen ze tot hun verrassing bij eentje van het Leger des Heils uit. ‘Ik dacht dat het Leger alleen maar kledingwinkels had’, lacht Christiaan.
Al pratend en onderzoekend komt in deze kerk het officierschap voorbij. ‘En daar zijn we ingestapt.’ Na een inwerkperiode van twee jaar, gaan ze als officiersechtpaar aan de slag in Deventer. Met hun drie jonge kinderen betrekken ze een ambtswoning, op loopafstand van het Korpsgebouw. Samen met vrijwilligers runnen ze hier een tweedehands kledingwinkel, die ze zondags ombouwen tot kerk.

Maar hun werk bestaat uit meer dan alleen diensten houden.
‘Vertellen over het Evangelie en er zijn voor je naaste, gaan hand in hand’, zegt Christiaan. ‘De meeste mensen komen hier niet binnen met vragen over God, maar zitten in de problemen of hebben hulp nodig. Voor hen bieden we altijd een luisterend oor. Maar dat is lang niet altijd genoeg. We verwijzen hen daarom vaak door naar de ambulante zorgverleners die hier ook werken of naar andere instellingen.’

Empoweren

Zo sprak Ursula laatst in de winkel een vrouw, die zwaar misbruikt was en mentaal erg beschadigd. Ursula stuurde haar door naar een andere, gespecialiseerde hulpverlener.’ Een andere keer sprak ze in de winkel een Poolse arbeidsmigrant. Hij was zijn baan kwijtgeraakt en daardoor ook zijn huisvesting. ‘Ik verwees hem door naar iemand die kan helpen bij het vinden van werk.’
Het bestrijden van mensenhandel en arbeidsuitbuiting is een van Ursula’s voornaamste taken. Zo helpt ze ook de prostituees die om de hoek van het korps werken, in een kleine rosse buurt. ‘We bezoeken hen, achter het raam. Voor een praatje, hulp en als ze dat willen een gebed. En soms komen ze ook naar het Korps.’
Ursula heeft de vrouwen behalve condooms, ook een bijbel gegeven. ‘Een van de dames vertelde dat ze vaak in haar bijbel leest.’ Ook is het Ursula samen met andere hulpverleners gelukt om enkele dames aan ander werk te helpen. ‘Ik wil vrouwen graag empoweren. Ze sterker maken en zelfbewuster. En ik wil ze stimuleren in hun zoektocht.’

Niet wegkijken

Volgens Ursula heeft iedereen levensvragen. Bijvoorbeeld over het klimaat of nare ervaringen, zoals seksueel misbruik. ‘God kan je bij al die vragen en problemen helpen. In de Bijbel staan zoveel mooie teksten, die je steun kunnen bieden. God geeft rust. Als ik God niet had, kon ik het bestrijden van mensenhandel en al dat andere leed niet aan.’ Ook Christiaan is ervan overtuigd dat het evangelie kan helpen bij het oplossen van problemen. Hij probeert daarom tijdens de gesprekken die hij voert op een gegeven moment het evangelie aan de orde te stellen. ‘Het is niet zo dat mensen zich meteen bekeren. Wel vinden veel mensen hier steun, ook tijdens de kerkdiensten.’ Wanneer is voor Christiaan en Ursula hun missie geslaagd? ‘Als we er alles aan hebben gedaan om die ander te zien en tegemoet te komen aan zijn of haar hulpvraag. Dat we niet wegkijken.’