Ongeloof

Na dat telefoontje kon Leon het eigenlijk niet geloven. Hij had Tommy de dag daarvoor nog gezien en vooral de gedachte dat er toen nog niets aan de hand leek te zijn, maakte het erg onwerkelijk voor hem.

Het is nu achttien jaar geleden en ik heb Tommy niet persoonlijk gekend, maar toch voelt het zo. Doordat Tommy in zoveel verhalen van Leon voorkomt en ze samen veel mooie dingen hebben meegemaakt, is het net alsof ik erbij ben geweest. Ook mijn schoonouders vertellen vol lof over hem. Hij was daar kind aan huis.

Tommy bleek een hartaandoening te hebben, maar hij had daar tot dan toe nog nooit last van gehad. Later realiseerde Leon zich dat Tommy een half jaar voor zijn overlijden stellig had gezegd: ‘Ik word toch nooit oud’. Het lijkt wel alsof hij het diep van binnen wist, hoewel er toen nog niets aan de hand was. Het is niet in woorden uit te leggen hoe schokkend het is als iemand die nog zo jong is, plotseling overlijdt. De emoties waren zo intens en heftig dat mijn man niet wist hoe hij daar mee om moest gaan. Jarenlang heeft hij ze opgekropt. Pas onlangs moest hij er voor het eerst om huilen.

‘Grote’ Tommy

Uit Leons verhalen blijkt dat Tommy een sterk karakter had en een grote impact had op Leons leven. Leon heeft vroeger veel te maken gehad met pesten. Hij werd van groep 3 tot groep 8 gepest en werd daardoor defensief. Hij beet hard van zich af, maar Tommy keek daar doorheen. Hij zag mijn man voor wie hij echt was. Door Tommy leerde Leon de balans te vinden, maar toch voor zichzelf op te komen. Tommy stond voor iedereen klaar en was er altijd. Hij hield enorm van kinderen en gaf leiding op de scouting. Hij wilde later graag leraar worden en liep ook al stage op een basisschool. Uit al deze dingen blijkt hoe lief Tommy voor andere mensen was. Dit zijn eigenschappen die ik mijn oudste zoon ook toewens. Het voelt alsof een deel van dat karakter in de naam zit.

Toen ik zwanger raakte, kwam ik tot het besluit Leon te vragen of hij onze zoon naar Tommy wil vernoemen. Hij moest er kort over nadenken, omdat het natuurlijk een naam is die veel emoties met zich mee droeg. Toch vond hij het uiteindelijk ook een erg mooi idee om Tommy’s naam te blijven noemen en daardoor zijn verhaal te blijven vertellen.

Door zijn naam te blijven noemen, wordt hij herinnerd

Onze Tommy is nu net zes. Hij weet van de achtergrond en betekenis van zijn naam en heeft al veel mooie verhalen over ‘grote’ Tommy gehoord. Ook stelt hij vaak vragen over hem en hoe hij was. We hebben een grote foto van papa’s beste vriend staan en hij heeft daardoor ook het gevoel hem te kennen. De karaktereigenschappen van grote Tommy, zoals zijn behulpzaamheid, laat onze zoon ook al zien.

Na de geboorte van onze zoon hebben we het nieuws over de naam ook verteld aan de moeder van ‘grote’ Tommy. Ze is bij ons langs geweest en vond het erg bijzonder. Onlangs stuurde ze me nog een gedicht van Marinus van de Berg met de titel Alsmaar. Dit gedicht benadrukt het belang van het noemen van de naam van een dierbare. Door het noemen van de naam blijft de persoon dichter bij je en blijf je de verhalen vertellen. Ze vond het prachtig dat op deze manier Tommy’s naam genoemd blijft worden en dat hij wordt herinnerd.

Bijbelse namen

Als we een meisje hadden gekregen, had ik haar ook graag willen vernoemen naar mijn oma’s. Ik zou dat een eerbetoon vinden aan de vrouwen in mijn familie. Je geeft je kind zo een extra stukje geschiedenis mee. De herinneringen blijven daardoor voortleven.

We hebben uiteindelijk geen dochters gekregen, maar na Tommy volgden er nog wel twee zonen. Ik wilde ook erg graag dat mijn kinderen Bijbelse namen kregen. Daarom heet onze middelste zoon Lukas en de jongste Benjamin.”