Het is donker. De dag wacht nog even. Maar ze komt sowieso. Het daglicht zal onthullen wat voor dag het wordt. Je kunt al wel iets aanvoelen. Er zijn maar een paar wolkjes zichtbaar, heldere sterren en een flinterdunne maansikkel verlichten de zwarte lucht enigszins. Dat betekent dat het waarschijnlijk droog blijft voorlopig. Het is koud, dat zal ook niet één, twee drie, veranderen met de komst van het licht in dit jaargetijde. En toch, we weten het pas als de zon opkomt. Dan wordt het pas licht. En de zon komt.

Jezus van Nazareth presenteert zichzelf als het licht dat in de wereld moest komen. Het licht waar dat Joodse volk al die tijd op heeft gewacht, waar het wel voorafschaduwingen van kende. Joden en hun tempel als Plato en zijn grot. Maar het echte licht, dat was nog ver weg en verborgen. En nu is Plato’s licht, de ideeënwereld zelf, de Godheid zelve afgedaald in de schaduwen en de pijn van het ondermaanse.

Hij komt niet met de full force van zijn goddelijke aanwezigheid, maar wordt zelf schaduw, mens, toch lekt aan alle kanten de aanwezigheid eruit. In wonderen, uitspraken, inzichten, visvangsten, brood- en wijnfeestjes op bruiloften en in de bergen. Waardoor men elke keer met open mond naar dat mens in die schaduw staart en zich afvraagt of hun ogen hen niet bedriegen. Want de schaduw kan toch het licht niet bevatten, de afschaduwing kan toch het idee zelf niet zijn of de mens een omhulsel worden van zijn of haar schepper? En toch.

Van Plato’s ideeënwereld weet ik niet zo heel veel, op het verhaaltje met de schaduwen en de grot na, dus die laat ik verder maar even rusten voor ik daar heel domme dingen over zeg. De bijbelteksten daarentegen, zijn mijn favoriete bron van lering ende vermaeck. Vandaag staat er dit:

In die tijd zei Jezus tot de menigte: ‘Komt er soms een lamp om onder de korenmaat of onder de rustbank gezet te worden, of juist om op de standaard te worden geplaatst?
Niets is verborgen dat niet openbaar gemaakt zal worden;
en niets is geheim dat niet aan het licht zal komen.
Als iemand oren heeft om te horen, hij luistere.’

Dus. Een licht hoort niet onder een emmer waarmee je een hoeveelheid koren afmeet. Dan zie je dat hele licht niet. En onder de bank plaatsen, kan handig zijn als je iets kwijt bent, maar verder is het niet de plek waar het licht hoort. Met name als het licht dat je kent bestaat uit olielampjes, is de plek onder de bank niet de meest veilige plaats. Anders heb je straks je verlichting doordat de bank in lichterlaaie staat. Geen goed idee.

Een lamp hoort in een fitting, aan het plafond, op een tafel, wat dan ook. Het is bedoeld om te verlichten. Het is een middel tegen inbrekers en vóór huisbewoners. Het maakt onderscheidt tussen die twee. Niets is verborgen, staat er, dat niet openbaar gemaakt zal worden. En niets is geheim dat niet aan het licht zal komen. Dus voor de draad ermee.

In Jezus’ tijd is dat niet per se goed nieuws. Wie het licht aanzwengelt terwijl er net iemand in de hoek bezig is de kluis te kraken, kan een breekijzer of anderszins krachtig voorwerp naar zijn hoofd verwachten. Er zal een directe confrontatie volgen met de heersende machten en het zal aan het licht brengen wat er in hun hart speelt. Jezus van Nazareth zal worden geëxecuteerd, er zal gepoogd worden om dat te doen middels een eerlijk proces, om de haat te maskeren die hen dreef om hem te arresteren. Dat lukt zo slecht dat ze uiteindelijk een aantal mensen betalen om een vals getuigenis te geven, zodat ze voor de bühne een eerlijk vonnis kunnen vellen.

Het is allemaal zo slecht verhuld dat het kwaadaardige ervan aan alle kanten eruit lekt, zoals de goddelijkheid aan alle kanten uit Jezus sijpelt. Met zijn sterven onthullen heel veel mensen op dat moment hun aard; de moeite om om te gaan met het goede, de weerzin tegen gecorrigeerd worden en het loslaten van hun macht, de weerzin tegen overgave, de weerzin tegen de hoop soms. En dat was niet uniek voor hen, het zit op verschillende niveau’s in ons allemaal en zal aan het licht komen, linksom of rechtsom. En volgens JC kun je daar maar beter op voorbereid zijn. En alvast oefenen in zelfbesef, in vergeving kunnen vragen, dat soort dingen.

Confrontaties zorgen vaak voor onthullingen. Met dat het kinderpardon geregeld werd, moest er wisselgeld geleverd worden. En dat wisselgeld bestond niet uit meer wegen, minder belastingen voor bedrijven of meer asfalt voor de naar zijn werk zoevende mens, 135 kilometer rijden op de snelweg, noem maar iets. Nee, het moest een ander offer zijn: 250 zeer kwetsbare mensen in nood moesten buiten onze grenzen moesten worden gehouden. Dat brengt toch iets aan het licht? Niets is geheim dat niet aan licht zal komen. Wie oren heeft, die hore. Oh en by the way, die hebben we allemaal. Oren.

Vrede, alle goeds en tot morgen.

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.

Deze rubriek heeft een eigen boek: Lazarus staat op. Daarin zijn de 25 mooiste ochtendgedachtes van de afgelopen tijd gebundeld en geïllustreerd door Joanne Zwart.

Lazarus staat op | Rikko Voorberg | Vuurbaak | ISBN 9789460050404 | € 17,95

Deel dit artikel: