Waarom kleine irritaties zo’n grote impact hebben op je relatie (en wat je eraan kunt doen)

Van een paar sokken op de bank tot een vergeten boodschap: het lijken kleine ergernissen, maar ineens loopt het uit de hand. Misschien begin je met een korte opmerking: ‘Kun je dit even opruimen?’ Maar voor je het weet ontstaat er een felle ruzie waarin oude frustraties naar boven komen.

Psycholoog Bernadette Klaassen ziet dit patroon regelmatig in haar praktijk. “In een relatie komen twee mensen samen, ieder met hun eigen geschiedenis, normen en waarden. Dat bepaalt hoe je omgaat met spanningen en conflicten”, legt ze uit.

In het begin van een relatie kunnen verschillen zelfs aantrekkelijk zijn. “Je denkt bijvoorbeeld: wat fijn dat hij zo direct is, dat durf ik zelf niet. Hij neemt het voortouw en ik ga mee. Dat kan jarenlang goed werken. Maar zodra de druk toeneemt, door werk, kinderen of andere verantwoordelijkheden, kan datzelfde gedrag ineens gaan voelen als: hij walst over me heen, hij houdt geen rekening met mij.”

Waarom kleine irritaties zo’n grote impact hebben

Opvallend genoeg zijn het vaak niet de grote ruzies die de meeste pijn doen. “Eén keer flink ruzie maken kan juist gezond zijn”, zegt Bernadette. “Dan barst de bom en komt alles eruit, dat lucht op. Door dat later te bespreken, nuanceren en herstellen kan een relatie verdiepen.” Bij kleine, terugkerende irritaties gebeurt dat meestal niet. “Die blijven sudderen. Mensen staan dan onvoldoende stil bij wat hen écht raakt. In gesprek met cliënten begin ik altijd met bewustwording en onderzoek: waar heb je precies last van en wat gebeurt er in jou?”

Volgens Bernadette speelt hechtingsrelatie en communicatiestijl hierin een belangrijke rol. “Sommige mensen durven zich niet uit te spreken uit angst om de ander boos te maken of afgewezen te worden. Die angst ontstaat niet zomaar.” Ze schetst een veelvoorkomende situatie: “Als je bent opgegroeid in een gezin waarin je niet mocht tegenspreken, waar je te horen kreeg: ‘Doe niet zo brutaal’ of ‘Hou je mond’, dan leer je als kind jezelf niet te uiten. Je denkt dan al snel: laat maar. Later kun je onbewust een partner kiezen bij wie dat patroon kan blijven bestaan. Iemand die uitgesproken is, want dan hoef jij dat niet te doen.”

Schaamte is niet nodig

Wie in zijn of haar relatie merkt dat kleine irritaties steeds uitmonden in grote ruzies, hoeft zich daar niet voor te schamen. “Als iemand met deze vraag bij mij in de praktijk komt, denk ik: gelukkig maar”, vertelt Bernadette. “Als je dat niet zou voelen, zou je misschien alles blijven inslikken. En dat is niet de bedoeling.”

Het doorbreken van het patroon begint bij de erkenning dat er iets uit balans is. Veel mensen twijfelen daarbij: ligt het aan mij, aan de ander, of aan onze gezamenlijke geschiedenis? “Ze onderschatten vaak hoeveel invloed oude ervaringen hebben op hun huidige relatie”, legt Bernadette uit. Soms komt dat besef pas later, bijvoorbeeld tijdens relatietherapie. “Iemand vertelt dan dat hij of zij vroeger is gepest en denkt dat dit allang verwerkt is. Maar zodra je écht stilstaat bij hoe het was om buitengesloten te worden als kind, voel je meteen wat dat met je lichaam doet. Die oude pijn kan binnen een relatie zomaar opnieuw worden geraakt.”

Patronen doorbreken

Bernadette ziet hoe snel stellen terugvallen in hun vertrouwde dynamiek. Dat begint vaak met verwijten over en weer. Stap voor stap helpt ze mensen te herkennen dat ze vooral op elkaar reageren, in plaats van op wat er in henzelf gebeurt.

“Dat proces kost tijd”, zegt ze. “Ik noem het persoonlijke groei. En daar heb je niet alleen profijt van in je relatie, maar ook op je werk, in vriendschappen en binnen je familie.”

Tijdens sessies benoemt Bernadette wat ze ziet gebeuren. “Als iemand schrikt van een vraag, zie je dat meteen in het lichaam. Dan vraag ik: wat gebeurt er nu bij je? Dat vinden mensen niet altijd makkelijk, maar juist daar ligt de ingang.”

Want waar het schuurt, ligt de sleutel tot verandering. “Als je merkt dat iets je raakt, is dat geen zwakte. Het is het begin van bewustwording, en daarmee van echte verandering.”

Wat kun je doen als een kleine ergernis escaleert tot een groot conflict?

Een conflict ontstaat vaak sneller dan je lief is. Bernadette deelt drie praktische stappen om het tij te keren.

1. Bewaar de rust
Als een kleine irritatie uitgroeit tot een conflict, is het belangrijk om eerst rust te nemen voordat emoties de regie overnemen. Als lichaamsgericht psychotherapeut kijkt Bernadette naar wat er fysiek gebeurt tijdens spanning. “Je ademhaling wordt oppervlakkiger, je spieren spannen zich aan en je hartslag versnelt. Je schiet in vechten, vluchten of bevriezen: je zegt alles wat eruit moet, of je klapt juist dicht.” Een eenvoudige maar effectieve oefening: “Haal bewust adem. Dat alleen al kan iets veranderen. Het is niet makkelijk, maar wel te oefenen.”

2. Word je bewust van je eigen reactie
De volgende stap is bewustwording. “Sta stil bij wat jij zelf doet in het conflict”, zegt Bernadette. “Merk bijvoorbeeld op: ik ben mezelf aan het verdedigen, of ik trek me juist terug.” Door je eigen reactie te herkennen, ontstaat er ruimte om anders te reageren.

3. Herken het patroon – en durf hulp te vragen
Kleine irritaties gaan vaak niet echt over wat er nu gebeurt, maar raken aan oude patronen en gevoelens. Stel jezelf de vraag: waar doet dit mij aan denken? Merk op of jullie steeds in dezelfde rollen belanden. Wordt de een boos of direct, terwijl de ander zich terugtrekt of dingen inslikt? Door te zien dat je reageert vanuit een vertrouwd patroon, ontstaat ruimte om het gesprek te voeren over wat er werkelijk speelt.

Lukt het jullie niet alleen? Vraag dan om hulp. Een therapeut of coach kan helpen om deze patronen zichtbaar te maken en te doorbreken.