In februari 1941, middenin de Tweede Wereldoorlog en de Duitse bezetting van Nederland, werd de Joodse Raad in Amsterdam opgericht. Deze organisatie fungeerde als een soort schakel tussen de Joodse gemeenschap in de stad en de nazi-autoriteiten. Hun belangrijkste taak was het doorgeven en uitvoeren van de bevelen van de Duitse bezetters, vooral gericht op het organiseren van maatregelen tegen de Joodse bevolking.

Leiderschap in de Joodse Raad

Belangrijke personen in de Joodse Raad waren de voorzitters Abraham Asscher en David Cohen. Deze leiders stonden voor moeilijke keuzes, omdat ze onder druk werden gezet door de nazi's. De Raad bestond van februari 1941 tot september 1943.

Moeilijke beslissingen onder druk

Onder constante druk van de nazi's moesten de leiders van de Joodse Raad zeer moeilijke beslissingen nemen. Ze moesten kiezen tussen samenwerking om de Joodse gemeenschap te beschermen en het risico lopen op strengere maatregelen en represailles als ze in opstand kwamen.

Opdrachten tijdens de oorlog

Tijdens de oorlogsjaren kreeg de Joodse Raad verschillende opdrachten van de Duitse bezetter. Dit omvatte het maken van lijsten met Joodse inwoners, het organiseren van deportaties naar werkkampen en het uitvoeren van andere maatregelen tegen de Joodse bevolking. Deze taken blijven onderwerp van discussie, en de rol van de Joodse Raad wordt gezien als een tragisch symbool van de extreme omstandigheden waarmee de Joodse gemeenschap tijdens de Holocaust werd geconfronteerd.