Wim Grandia spreekt in Ahoy tijdens het worshipconcert: 'Er is één verhaal dat aan me blijft trekken'
Interview
"Ik kan met gemak uren spreken, maar ik vrees dat de organisatie me straks ongeveer tien minuten geeft", grapt Wim Grandia (64). Op 5 juni stapt hij het podium op in Rotterdam Ahoy tijdens het worshipconcert ter ere van 50 jaar EO-Jongerendag. Wim wil dan niet alleen herinneringen ophalen. Hij wil iets meegeven dat blijft hangen, ook als de muziek verstomt en de hal langzaam leegloopt.
Alleen al het idee van zo’n volle zaal brengt Wim terug bij zijn eerste EO-Jongerendag. Hij was zeventien en het evenement was in de Jaarbeurs in Utrecht. Die dag werd een beginpunt voor hun geloofsverhaal: hij werd er diep geraakt, en Gees, toen nog zijn vriendin en later zijn eerste vrouw, maakte er een keuze voor Jezus. Dat hij zelf ooit op dat podium zou staan, leek toen ondenkbaar, zeker omdat hij zichzelf in die tijd eerder een rebelse tiener noemt dan een podiumspreker. “Als je me dat toen had gezegd, had ik je voor gek verklaard.”
En toch gebeurde het. In 2000 stond Wim voor het eerst als spreker op de EO-Jongerendag, in de Amsterdam ArenA. “Ik sprak over The comeback of Jesus,” herinnert hij zich. “Dat ging over de wederkomst van Jezus, maar óók over de vraag of Hij opnieuw zichtbaar mag worden in onze samenleving. En eerlijk gezegd: die boodschap is actueler dan ooit.”
Als Wim terugdenkt aan de jongerendagen van toen, denkt hij vooral aan een feest van herkenning: als jonge christen om je heen kijken en weten dat je niet alleen bent. Juist dat samen geloven, met duizenden jongeren bij elkaar, is voor hem nog steeds de kracht van het evenement.
“Het concept is hetzelfde gebleven, maar het accent is verschoven. Ik denk dat de EO-Jongerendag steeds meer een groot muziekevenement is geworden. Vroeger was er meer spreektijd, meer ruimte om het evangelie uit te leggen. Het kon toen: drie toespraken op één dag: een half uur voor Henk Binnendijk, twintig minuten voor mij en nog een derde spreker. Nu is alles compacter en strakker geregisseerd.” Toch ziet Wim het niet alleen als verlies. “Het zegt ook iets over hoe jongeren geloven, zingen en samenkomen. In elke tijd moet je opnieuw de juiste toon vinden.”
- Visie-app downloaden
Bewust toeleven naar Pasen? Download de gratis Visie-app!
Tijdens de veertigdagentijd vind je in de Visie-app iedere dag een meditatie en een lied rond het thema: ‘Zie, Ik maak iets nieuws’. De overdenkingen worden gemaakt door geïnterviewden of schrijvers van Visie.
Wat Wim vooral bijblijft, zijn de momenten waarop jongeren kozen voor Jezus. “Na de toespraken op de jongerendagen, maar ook op de praise-avonden, deden we een uitnodiging om Hem te volgen. En er werd gereageerd, met honderden tegelijk.” Voor Wim waren die uitnodigingen meer dan een emotioneel moment. Hij ziet ze als gedenkstenen, zoals het volk Israël stenen oprichtte bij de Jordaan: een zichtbaar teken van een moment waarop God ingreep. “Jaren later komen mensen naar me toe en zeggen ze: ‘Op die Jongerendag of op zo'n praise-avond heb ik mijn leven aan Jezus gegeven.’ Dat raakt me elke keer.”
Wie is Wim Grandia?
Ruim twintig jaar later staat Wim er opnieuw. Op 5 juni 2026 keert hij terug naar het podium tijdens het speciale worshipconcert voorafgaand aan de vijftigste EO-Jongerendag. Bekende artiesten van toen en nu treden op, en Wim deelt weer een boodschap. Waar die precies over gaat, laat hij nog even open. "Er is wel één verhaal dat aan me blijft trekken: de gelijkenis van de zaaier. Vooral dat deel waarin het zaad wel in goede grond valt, maar later verstikt wordt door onkruid. We leven in een tijd waarin we constant overspoeld worden: werk, gezin, prestaties, sociale media. Het lijkt alsof het Woord van God in ons leven soms geen ruimte meer krijgt. Niet omdat we Hem afwijzen, maar omdat we zó vol zitten. En dan raakt het geloof op de achtergrond, stilletjes, sluipenderwijs. Door onkruid dat alles overwoekert."
Precies daarom neemt Wim zijn voorbereiding serieus. Hij is niet iemand die wat losse gedachten bij elkaar raapt en dan het podium op stapt. Hij leest, bidt, schrapt, herschrijft. Maar als het verhaal eenmaal staat, begint vaak een tweede fase, zegt hij. “Dan komt die andere stem: wie ben ik dat ik daar mag staan?”
Hij noemt het aanvechting: de innerlijke twijfel die ineens opkomt en alles probeert te ondergraven. “Wie denk je wel dat je bent? Denk je echt dat ze daarop zitten te wachten?” Het gaat hem niet alleen om de inhoud, maar ook om hemzelf. “Altijd dat stemmetje van binnen: heb ik het wel goed voorbereid, ben ik het wel waard om dat te doen?” En toch zegt hij erbij: als die twijfel er nooit zou zijn, zou hij zich pas echt zorgen maken.
- Beleef het mee!
We vieren 50 jaar Jongerendag met een worshipconcert! Info & tickets.
Met Michael W. Smit en vele anderen
En juist omdat het hem niet koud laat, wil hij dat zijn woorden ertoe doen — zeker voor jongeren die opgroeien in een wereld vol ruis. Stel dat hij op 5 juni niet voor een reüniepubliek zou staan, maar een dag later, op 6 juni, op de EO-Jongerendag tot de nieuwe generatie mocht spreken: wat zou hij hun dan meegeven?
Wat hij jongeren vooral gunt, is helderheid in de ruis. “Jullie krijgen elke dag zóveel over je heen, via sociale media en alles daaromheen. Laat je niet gek maken. Heb de moed om op zoek te gaan naar de echte waarheid.” En als je blijft twijfelen of uitstellen: wacht niet eindeloos, zegt Wim. “Ik geloof dat Jezus ieder moment kan terugkomen, maar ik ga je niet bang maken met een donderpreek. Daar ben ik allergisch voor. Het gaat mij hierom: word wakker, blijf dicht bij Jezus en houd vol.”
