
Zingen op de drempel van leven en dood: Carola Tavenier brengt rust en vrede aan het bed
Interview
Koordirigent Carola Tavenier (56) zingt voor mensen die op de drempel van leven en dood staan. Als Bedside Singer probeert ze rust en vrede aan het bed te brengen.
Troost als het leven moeilijk is
“Toen mijn moeder ernstig ziek was, zong ik voor haar, samen met mijn broers en schoonzussen. Op zo’n moment biedt zang zo veel rust en troost. Dus toen ik drie jaar geleden een artikel over de Bedside Singers las, wist ik als koordirigent meteen dat ik me wilde aanmelden. Samen met drie anderen zing ik voor mensen die thuis, in een hospice of in een verpleeghuis liggen. Iedereen kan zichzelf of iemand anders aanmelden, en dat kost helemaal niets – de organisatie draait volledig op giften.
We komen niet meteen met z’n vieren een kamer binnen. Eén zanger peilt rustig de sfeer en kijkt hoe de man of vrouw erbij ligt. Als we welkom zijn, gaan we allemaal naar binnen en gaan we met onze zelf meegenomen krukjes rond het bed zitten. Doordat we onze eigen stoelen meenemen, hoeven we de kamer niet te verbouwen en blijft het vertrouwd en intiem. Het is ook geen optreden, we komen alleen maar om troost te bieden.
We komen niet om op te treden, we komen alleen maar om troost te bieden
Het is heel wisselend hoe we iemand aantreffen in de kamer. De ene keer ligt hij of zij te slapen, de andere keer zit iemand nog actief in een stoel. Als een persoon nog lekker kwiek is, kletsen we eerst wat. Daarna zingen we voor hem of haar en nemen we weer afscheid. Ons repertoire bestaat uit veelal rustgevende liederen. Maar we hebben bijvoorbeeld ook een wat actiever Afrikaans liedje, dat zingen we als iemand vraagt om iets vrolijks.
De laatste fase van het leven is zo kwetsbaar: alles valt weg en persoonlijk contact is vaak het enige wat overblijft. Ik vind het mooi dat wij daar even deel van uit mogen maken. Zo zongen we laatst voor een man die al een tijd niet meer aanspreekbaar was en in een diepe slaap verkeerde. Terwijl we zongen, rustte zijn hand op zijn buik. Toen we klaar waren, tilde hij zijn hand op en ging er een duim omhoog. Dat was heel bijzonder. Niet alleen voor ons, maar ook voor de familieleden die erbij zaten. Want zij hadden op dat moment voor het eerst sinds lange tijd contact met hem. Het was maar een duim, maar het gaf de bevestiging dat hij hen nog kon horen.
- Koffie, aandacht en soms een gesprek over God: hospicevrijwilliger Gert de Jonge biedt troost
Koffie, aandacht en soms een gesprek over God: hospicevrijwilliger Gert de Jonge biedt troost
- CliniClown Marieke laat zieke kinderen even alles vergeten: 'Geluk zit in een lachmoment'
CliniClown Marieke laat zieke kinderen even alles vergeten: 'Geluk zit in een lachmoment'
Zang is iets heel bijzonders. Een lied, a capella en driestemmig, resoneert tot op je ziel. En al helemaal als het lied een speciale betekenis voor je heeft. Zo let ik ook goed op of ik een bijbel zie liggen in de kamer. Als dat zo is, zingen we vaak Psalm 42. De Bedside Singers zijn er voor iedereen, want we gunnen alle mensen zo’n waardevol moment met zang en familie. Maar voor iemand die gelooft, is zo’n psalm extra troostrijk.”









