Aangemoedigd door een paar milieubewuste vriendinnen, zette ik een tijdje terug toch mijn eerste stappen in de tweedehandskledingscene. Ik moet toegeven: tweedehandskleding stinkt eigenlijk zelden en in de meeste winkels ruikt het fris. Ook leuk: aan sommige kledingstukken hangt zelfs nog het prijskaartje!

Geslaagd?

Gelukkig zitten er in mijn woonplaats twee zaken die tweedehands merkkleding verkopen. Omdat ik deze keer een complete outfit bij elkaar moet shoppen, is het even zoeken. En, eerlijk is eerlijk: soms zit er een geel vlekje in een witte blouse of ontbreekt er een knoop bij een leuke broek. Dan hang ik de boel toch echt terug. In de ene winkel slaag ik voor een truitje van modemerk Vila, in de andere scoor ik een colbert. In een kledingzaak in Hilversum – die duidelijk minder netjes gesorteerd is en waar het in sommige hoekjes toch wat muffig ruikt – slaag ik voor een broek. Het blijkt een echte Cambio. Ik ken het merk niet, maar als ik googel, zie ik prijzen tussen de 149 en 259 euro.

Voor herhaling vatbaar?

Absoluut! Hoewel de prijzen nog best variëren, is het leuk shoppen – helemaal als je een pareltje in jouw maat vindt. Wel ruik ik in het pashokje altijd even onder de oksels van een kledingstuk en thuis gaan de aankopen toch eerst even in de wasmachine.