Uiteindelijk stond ze berooid op straat met haar kinderen. Geen kans op werk en een gierende inflatie. Het is een wonder dat ze nog leeft. De economie van Suriname ligt behoorlijk op z’n gat. Inflatiecijfers van zo’n 50 procent zijn al jaren aan de gang. En dat raakt vooral de meest kwetsbaren van de samenleving: alleenstaande vrouwen met hun kinderen.

Rust, reinheid & regelmaat

Via de kerk kwam ze in contact met de partnerorganisatie van EO Metterdaad. Er zijn 12 appartementen met begeleiding voor vrouwen als Safira. Rust, reinheid, regelmaat. Een zegen voor haar en haar kinderen. Ze krijgt er betaald werk en volgt een bakkersopleiding: iets waar ze al jarenlang van droomde. Haar kinderen konden kunnen naar school en ze hoeft niet meer dagelijks te knokken om te overleven.

Nog meer ellende

Totdat ook hier de vicieuze cirkel van armoede en misbruik de kop op steekt: het blijkt dat Safira’s dochtertje ook misbruikt is. Als filmmaker breekt mijn klomp. Hoeveel ellende kan een mens verwerken? Maar het leven heeft Safira niet verbitterd: ze weet dat ze moet praten over haar problemen en dat er altijd betere tijden aanbreken. Een veerkrachtiger persoonlijkheid heb ik zelden ontmoet.

Vroeg op

Ik mag Safira filmen op de dag dat ze de bakkerij van de stichting opent, een feestelijke aangelegenheid. Ze staat om 03:30 uur op en werkt hard door, zodat ze om 07:00 uur klaar is. Ik vind het een prachtig symbool: dromen komen je niet aanwaaien, daar moet je vroeg voor opstaan. Daar is Safira het levende bewijs van.