
Leestijd: 2 min![]()
In Zuid-Soedan zorgt Estella (15) in haar eentje voor negen broertjes en zusjes. Haar vader is overleden en haar moeder zit in de gevangenis. Toch geeft ze niet op. Dankzij haar sportgroep ontdekt ze dat haar toekomst niet alleen in het teken hoeft te staan van overleven.
Toen Estella na de oorlog vanuit Oeganda terugkeerde naar haar dorp in Zuid-Soedan, bleek ze te zijn uitgehuwelijkt. Haar man mishandelde en misbruikte haar, en op 13-jarige leeftijd kreeg ze een miskraam – voor haar man een reden om haar zelfs nog meer te mishandelen. Uiteindelijk vluchtte ze bij hem weg. Nu zit haar moeder al twee jaar in de gevangenis, omdat de familie de bruidsschat niet kan terugbetalen. “Ik moet sterk zijn”, zegt Estella. “Daarom zorg ik voor mijn broertjes en zusjes.” Ondanks alles blijft ze naar school gaan. “Door onderwijs te volgen, leren wij vrouwen dat we ook van waarde zijn.”
Via EO Metterdaad-partner Red een Kind is Estella onderdeel geworden van een sportgroep voor meisjes. Ze speelt het spel ‘Boru Boru’ (een soort handbal) en ontmoet leeftijdsgenoten met soortgelijke problemen. “Als ik met mijn vriendinnen praat, wordt mijn hart rustig”, vertelt ze. “Ze steunen me en moedigen me aan. Op het veld vergeet ik even alle zorgen van thuis.” Dankzij de sportgroep heeft Estella geleerd weer vooruit te kijken. Ze durft zelfs te dromen van een toekomst als arts. “Ik wil gynaecoloog worden,” zegt ze, “en andere vrouwen helpen.”
Er zijn veel meisjes zoals Estella die hulp nodig hebben om een hoopvolle toekomst op te bouwen. Wil jij hen ondersteunen?

Dit artikel hoort bij de campagne
Hulp voor de vergeten ramp in Zuid-Soedan