Otche Nash in de kathedraal van Kiev
Leestijd: 2 minDoor Jan Willem den Bok
Na acht jaar geef ik de Oekraïnse Oksana weer een hug. Niet in Kiev, maar in Ureterp, notabene.
Haar kinderen heeft ze veilig de grens over gekregen. Ik vraag naar Pascha, haar man. Monter, bijna te vrolijk, antwoordt ze dat hij andere vluchtelingen in Oekraïne naar de grens transporteert met hun aftandse auto. Dat die nog rijdt is een wonder, vertelt ze. Als ik vraag of ze bang is dat hij tegen de Russen moet gaan vechten, glimlacht ze en schudt haar hoofd: ‘Pascha is geen vechter. Hij kan goed autorijden.’
In mijn verbeelding zie ik hem door de eindeloze vlaktes rijden, zijn auto vol met Oekraïense vluchtelingen, achter hem een kilometers lange roetwolk uit de uitlaat, zodat de Russen hem van ver al kunnen zien.
