
Leestijd: 2 min![]()
In Paramaribo begint Martha iedere ochtend vroeg aan haar werk in Huize Emma. Hier wonen kwetsbare senioren die nergens anders terechtkunnen. Martha zorgt met liefde voor hen, maar ondertussen gaat het oude gebouw steeds verder achteruit.
Iedere ochtend loopt Martha langs de kamers om te vragen hoe het met de bewoners gaat. Ze maakt een praatje, masseert pijnlijke schouders en deelt medicijnen uit. “Ik voel me door God geroepen om voor mensen te zorgen”, zegt ze. Bewoners zoals mevrouw Schipper voelen zich thuis in Huize Emma en vinden het er gezellig. Toch maken ze zich zorgen over het vervallen gebouw. Overal zitten scheuren en gaten in de vloeren en plafonds. “Het is helemaal verrot”, vertelt meneer Nok. “Ze hebben planken over de gaten gelegd.” Ook Martha merkt hoe gevaarlijk het wordt: “Eén keer slaakte ik een gil toen mijn voet door een gat zakte.”
Paramaribo staat bekend om zijn oude houten gebouwen, maar door het tropische klimaat slaat houtrot snel toe. Veel panden verkeren daardoor in slechte staat. Geld voor onderhoud is er vaak niet. Dat geldt ook voor Huize Emma. Ondanks de slechte staat van het pand proberen Martha en de bewoners er samen iets moois van te maken. Martha kookt gezonde maaltijden, de ouderen doen mee aan een schilderworkshop; ze zingen en ze lachen. Alleen klemt de vraag steeds meer: hoelang is Huize Emma nog veilig?
Een renovatie is hard nodig, zodat ouderen als meneer Nok en mevrouw Schipper hier veilig kunnen blijven wonen. Wil jij helpen?

Dit artikel hoort bij de campagne
Een veilig thuis en betere zorg in Suriname

Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer